M!TAPH75!C 1 Isi

vero, cum aliis. & aliis correspondet. Nam hnec & violentaloci est expositio, & immensitas DEI indivisibilis tota cuilibetloco respondet, & denique virtuales hae partes ipso loco diifi-cilius intelligibiles, nec nisi per id, de quo quaeritur, loca di-versa respicere dici poliunt.

§. I I.

Sententia Gajsendißarum.

D Emocritus, & post hunc Epicurei, cum Stoicis locum, inquo corpora existunt, nihil aliud elfe existimant, quamcapacitatem quamdam ad corpora recipienda, quam capacita-tem spatium appellant; hoc a corpore quiesoente occupari dicunt,hoc a moto corpore relinqui, tantaeque extensionis este, quan*tae ftnt ipsa corpora, a quibus spatia replentur. Et fatendumomnino est, communi hominum tum sensui, tum locutionihanc sententiam accomodatissimam este; nihil enim manifestiusvidetur, quam spatium dari, nihil usitatius, quam loci nominespatium intclligere. Nam si quaeras: quid ante orbem condi-tum hic fuerit ? quid, si destrueretur, maneret ? unum spa-tium audies, quin extra hoc oniversom dari, spatium vix est,qui negaverit. Et haec puto causi foerit, ut e Recentioribustot huic accesserint sententiae; nam praeter Lassendem Newto-nus, Musschenbroeck, Gravesande, Clarissimus Fortunatus aBrixia, ut taceam hodiernos, hanc sibi defendendam sumpsere;verum uti spatii vox quidem usitatissima, ita significatum con-cipi satis non potest.

Istud porro spatium Authores hi locum corporum intrinse-cum statuunt, ut in quo corpus continetur; & aliqui cum Clar*kio illud etiam positivum, & dimensionem admittens , reale"asserunt, sed quod cum locato corpore compenetretur, seu istudilli totum quasi immergatur, ut Epistolae ejus ad Leibnitzium,& Musschenbroeck testantur; at communis aliorum est opinio,ut Trisoiegisti in Pimandro, & Philonis DEUM ipsum fpaciuesse ex hebraica voce Maquom arguentium taceamus, spatiumnec esse sobstantiam, nec modum, seu accidens, nec horumtamen carentiam, aut purum nihilum, sed velut Gassendus hicPtolemaeo teste physice Metapb. differt. Sa. rem esse tertiae classisvere existentem, & a DEO increatam; in quo tamen expli-cando multum laborat. Huic seu essentiam, sive proprietateshas tribuunt, quas Fortunatus a Brixia Pbys. Gen. P. i. N.fftarecenset: Esse illud negativam, penetrabilem, indiscerpibilem, inde-terminatam , penitufque immobilem &c. extensionem. His attributisnon obstantibus spatium hoc esse imaginarium agnoscunt, non,

quod

8i