J. 1. ep. 31.
J. 1. ep. 5.
95 26.
87trinſeco del gran Coſimo Padre della Pa-tria, il quale a ſua contemplazione rino-vd da fondamenti la Badia di Fieſole, evi coſtitul ſceltiſſima Libreria. Fece il pel-legrinaggio di Terraſanta. Nicolò V con-fer a queſto buon Religioſo 1· Arciveſco-vado di Milano, ma egli ſi ſcusò, e ſe neſottraſſe; benchè poi Paolo II lo coſtrin-geſſe ad accettar quello di Raguſi: dalqual giorno non fu mai pid veduto alle.gro, come ſi legge nell' Epiſtole ſcritteglidopo dal Boſſo, nelle quali anche tocca,come avea già per l'avanti ricuſato 8 fat-te dignità, offertegli da i ſommi Pontefi-ci Nicold, e Pio. Inſigni memorie ſi han-no in Raguſi di lui. Giacopo Luccari ne-gli Annali di Raguſi mette in fondo uncatalogo de gli Arciveſcovi, e tra queſti all.anno 1380 Maſfeo di lago di Garda; delqual Soggetto non ſaprei per Verità ren.
der conto. 5Scriſſe Timoteo un libro indirizzato al
Re di Napoli Alfonſo d' Arragona, men-zonato, e lodato da Matteo Boſſo. Il me-deſimo parla d' una ſua Orazione, che alui veniva richieſta. Nomina angqra il Ro-ſini un libro di prediche raccolte dalla ſuavoce, e um epiſtola reſponſiva all' Operadedicatagli dal Boſſo. Ma non nomina letrovate da noi ne teſti a penna. Conſerva-ſi adunque di queſt Autore nella Lauren-ziana di Firenze un libretto, o Dialogo Inmagnißcentig Coſmi Medico detrat fores chebelle notizie contiene. Comincia: Verona
nuper cum buc adventaſſam. Conſervaſi nel
codice Vaticano 507 un Dialogo in duelibri diviſo, il quale potrebbe intitolarſi 4ſtudiis Monaſticis, trattando appunto! iſteſ-ſo argomento dell' opera cos intitolata dalP. Mabillon.&' introduce in queſti Dialo-ghi Paolo Maffei già vecchio, il quale aCelſo, et ad altro Giovane ſcioglie, e ſgom-bra il dubbio lor nato, ſe gli aſſidui ſtudj,e le lettere alla pietà religioſa poſſan far dan-no, e ſia meglio ſervire a Dio in una ſantae ruſtica ſemplicità. Molte ed ottime ragio-
ni adduce; e quanto alle dottrine, che ſi
convien deſumere da' Gentili, ſpolis, dice,
Ago priorum dituntur Hcbrgi, cum ca, qug
a pbiloſopbis ſumpſcrunt, Hadol 40 literas Chri-ana, accommodans. Di queſt' opera un-eſemplare in carta pecora, che fu 9¹⁴ diCelſo, ſi cuſtodiſce anche in queſta libre-ria di S. Leonardo, ma il Proemio man.ca della prima carta: ci ſi premette d al-tra mano un' epiſtola di Guarino 4 Timo.teo in lode di lui con queſto diſtico al
Lettore:Perlege, nec tituli faciss ſuſpecta retardet,
Sant tior eſt ſancta ruſticitats liber.
DE GEISCRITTORIT VERONESI
98
Alcune particolarità, che ſaranno grate aglieruditi mi fanno por qui il Proemio di queſtꝰopera.
Timot hoi Voronenſis Canonici Regularis in ſan-am rufticitatem litteras impugnantem Dia-logorum liber primus incipit foliciter, dicatusad Nicolaum ſummum marimumq ut Pon-tifcem.
f Prologus.
Nonmnullos ſepe religioſos virot, Boatiſſims Pa.rer, reprebendendos cxſlimavi, qui cum enpvr-res ſint litterurum, cos ſpernere, dc inſequi nonerubeſcunt, quorum vita in earum leb tions, etohlec kations verſatur. Et quamquam ſanc tosHorum mores, continentiam, frugalitatem, etegtora quę ad roligionem pertinent, laudilus c-rollam; tamen cum cos in fliudioſos viros inveſu,et ſhretis litterarum ſudlis in ſanc ta ruſticitategloriari animadlberto, non ſtomachari non poſ.ſum, et tantum crrorem molelic non ferrsç.Et quemadmodum illi à litterarum ftudliis iuvs-nes rotraberb nituntur, ego contra ad cos inflam-mauclos, quo illa dlligant, quo in eis vbrſen-tun bubbortandos, die noc tequs laboro. Qua-mobrem et illi mibi plurimum infeſti ſunt, etrelgioſe virg ine corruptorem appellaus; quaſiomnes qui ſe litreris dederunt, inter Epicu-reos, qui voro litteras aſpernantur inter Anto-nios, atque Macarios numeramelos ciſfiment.Heęc nunquam iiſqus in preſentem diem litterismandare volui, ſperans hitjuſmodi viros quan-Aoque in molius mutaturos, et fugatis ignoran-tig renebris lumen alipuando viſuros. Ceterumcum bc peſtis algcatur in dies, et multa nobi.iſmorum adoliſcentum ingenia, quod ſine la-crimis dicore non poſſum, illis Perſuadentibus ineam ſententiam conducantur; non ulterius t-gendum dur, maxim cum pro rotiis bono roli-gionis nec dum loqui, ſed etiam mori ſopè con-veniat. Verum cum tus ſis, Beatiſſim“ Pater,gui facillime huis morbo tuæ ale koritate medvoriPoſſis, rem Hanc tibi ſgnificandam arbitratusam: et uf focilius in hac cauſia poſſis ferre in-Aicium, niibi libellum bun cudtre diſum eſt, inãquo Paulum Iaſfeum Voronenſam roligioſſfmum, at probatiſimum virum, et nech ſsartimmeum, Celſum tom, et Hilarium compatrio-rats, adbliſcontes quiſpe ſtudioſos, lopuontes in.rroduxi. Colſus, et Hilatius corum Hominum inmedium rationes addlucent, et Paulus in con-
Futations ſe aclabit, et bos iubb¹%, conabitur mill.
riplices litterarum fructus edocere, atque ad ca.rum diſciplinans variiſ on hortationibiis porindę acguibilſdlam facibus accendere. Nec ab re Pau-lam adduri diſputantem. Hic enim cum prę-cegtor meus fucrit, et marimę inter nos auò to.ritatis exiſtat, agna mib per ſona viſa eſt, Jugguiuſmodi brrores cvollat, cradicetgus. Hofcum