Ad Metallothecam Vaticanam. 45
Incertum huc usque ostendimus pulcherrimam hanc Reginam abanguis morsu interiisse: nunc id ipsum nec este verisimile demonstra-re conabimur. Profecto cum ex Plutarcho, ac Dione conjicere liceat,duas ejusdem Ancillas idem mortis genus selegisse; non unam, sedplures aspides prassto fuisse neceffum est ( singula; enim virus e gingi-varum Vesiculis , cum semel eodem die momorderint, plerunque solentexhaurire ) ac proinde eas aspides , ab asserta cistula, & post illatosmorsus in libertatem vindicatas, sic a moribundis Ancillis occultaripotuisse , ut nemo viderit, ac retulerit, non est credibile: multo ad-huc minus teneras, mollelque manus cum Regia; Mulieris , tum Puel-larum, asperas, horrendasque serpentes impune prius, quo faciliuspro re nata suis membris admovere possent, tractare didicisse.
Huc accedit , quod qui serpentino dente vulnerantur, neque sta-tim de vita decedunt, neque sine indiciis furentis veneni, Le in sau-cia parte, Lein universo corpore; qua; quidem indicia penitus abfuisifeper haec verba Plutarchus describit: Praeterea neque macula , nequefignum ullum 'veneni effloruit ; &c quanquam idem Auctor subjungataliquos Cleopatrae brachium duas punPturas tenues , £ 5 ° exiles habere di -xifle ; Non enim, ut Tu, Vir optime, illud *«r7« , ego in-
terpretor leviter impressas , Le humidas: siquidem verbum J^ s St com-muniter in Lexicis subobscurus , exiguus, ac vix apparens latine verti-tur: & cüm pro humido accipitur, diverso accentu scribi solet, diver-soque etymo gaudere: ( ut Assaltus quoque noster Graeae lingua; pc-ritiflimus asseverat ) quid amabo exigua;, tenuesque punctura;, qua; amultis aliis , qua externis, qua internis principiis, iisque nullo pactopestiferis, oriri potuerant; quid amabo, cum venenato, taboque tandemdiffluente aspidis morsu commune pra;leserunt ?
Cum vero apud Suetonium legamus, Cleopatrae , quam serva-tam triumpho C&sar magnopere cupiebat , Psyllos , qui venenum exsu-gerent , frustra admotos fuisse ; quid causa; suit, cur vivas adhuc Liram,8cCharmium, si ex aspidis morsu laborassent, miseratione saltem per-moti non servaverint \
Superest modo , mi Morgagni, ut quibus conjecturis ducor ad su-spicandum , Cleopatram epoto narcotica; indolis toxico, occidisse, tibi si-gnificem. Et quamvis hoc ipsum non nisi infirmis rationibus , obfcurif-que Historicorum auctoritatibus inniti cognoscam ; tamen qua;rendi de-fatigatio turpis mihi videretur , cum id , quod queritur, pulcherrimum^sit, Artique, quam profitemur, apprime conveniens, &r consentaneum.
Ut autem certa ratione procedamus, principio inter nos conveniat,oportet, veteres tum Afros,tumGrscos, ac Romanos prassentissimumaliquod venenum , tanquam imminentium »rumnarum, ac prementiummiseriarum pharmacum, fecum vel in (a) annulo, vel alibi afferre con-suevisse , quo, cum usus exposceret, epoto, vel sucto ocyssime simul, &facillime a maximo quovis corporis, animi ve dolore se subtraherent; utfertur de Annibale, Demosthene, multisque aliis.
Pr^terea notior res est, quam ut longiori sermone tractari de-beat,
[a] Vide Kirehmsn-num de AnnulU cap.XXL plura de hocargumento congeren-tem .