Qua loties animas veterum torsteresophorum ,Quaque scholas frustra rauco ceitamine vexant ,Obvia confpidmus , nubem pellente mathest.

Jam dubios nulla caligine pragravat error ,

Queis Superúm penetrare iomos atque ardua CceliScandere fublimis genii conccstlt acumen.

Sur gîte mortales , terrenas mutité curas ;

Atque hinc caligena vires dignostite mentis ,

A pecudum vitd longé lateque remota.

Qui stcriptis jujstt tabulis compefcere cades ,

Furta & adulteria , & perjura crimina fraudis ;Quive vagis populis circumdare mxnibus urbesAuclor erat j Cererifve beavit munere gentes ;

Vel qui curarum lenimen prejstt ab uvd ;

Vel qui niliacâ monstravit arundine piclosConstociare sonos 3 oculistque exponere voces ;Humanam Jortem minus extulit : ut pote paucaRespiciens misera, tantum folamina vita.

Jam vero Superis conviva admittimur , altiJura poli traclare licét ; jam que abdita ccecaClaustra patent terra 3 rerumque immobilis ordo ,

Et qua prateriti latuerunt ftcula mundi.

T a Ha monstrantem mecum celebrate camanis ,Vos ô ccelicolum gaudentes neclare vestci ,

Newtonum claufi reserantemscrinìa veri ,Newtonum musts charum , cui peclore puroPhoebus adest , totoque incejstt numine mentem :Nec sas estpropius mortali attingen Divos.