7jS NOT JE ET EMENDAT. AD LIB. XV.

tone , eap. ir,s. pag. 66. Finum murteum, inquit, fic fiutto :Mimam , nigram arefacito m umbra ; ubi jam pasta erit , Jcrvatorui vtudemiam : in urnam musti contundito murtee semodium : idoblinito : ubi desiverit fervere mus um -■ murtam eximito. AddeColumellam ea multo uberius explanantem > lib. 12. cap. 3 8.ilii. x V I. Quin cj" virgei annuti. ] Sic Parmensis editio, ce-terasque omnes , & Reg. z. cod. Paris aliique : etsi m Reg. 1.legitur, virga jaculi: qua: scriptura Turnebo scrupulum in-jecit , num de hastilibus , jaculisque e myrto hic lermo fo-ret : h*retque plurimum m sua conjectura. Verum ea qua:vulgatis libris continetur lectio, non ope tantum MS S. co-dicum , sed indubitato Plinii alterius medici, quem Valeria-num vulgo dicunt, testimonio constabilitur. Is enim opussuum de re medica, ex ipsis Plinii nostri verbis concin-nans , locum hunc sic expressit, lib. 2. cap. 43. Myrtea virga,qua ferro talia non suit, in dolore inguini circumligatur.

Sedi. XVII- Folio .... molliore , C candidiore, & majore : semine

39 - inter folia rubro. ] Prius legebatur : molliore, < 9 “ candidiore : ma-jore semine inter folia rubro. Emendandi auctor Dioscoridesfuit, cujus Ii*c verba e lib. 4. cap. 147. Aacpsit 'AXii.ai-ifaa .... qtvXhte i%oy.oyam of&t* tjgl , y , xj (&*■*-

xdrcoy, , 7 .<dousretnr. , Kcvpniv y Sti ftienue gpufipotf, epe/so-6 x ori fA.lyt.siS. Et Oribasii quoque interpres, lib. XI. pag.ly j. Daphne , hoc efl , laurus Alexandrina , folia rusco fimilia ,sed majora , O“ molliora , er candidiora habet: fructum in mediisfert rubrum , ciceris magnitudine, &C.

Sedi. XVIII. Additur litteris. ] Ita libri omnes', tum editi,40. tum manu exarati: quorum fide neglecta lituis Hermolausrescripsit. At morem veterum a nobis laudatum . litrcraslaureo ramulo obvolvendi, plane edocent testimonia haudobscura scriptorum utriusque sermonis. Appianus in Mithrid.pag. 223. Km Assuunt,®- 'C&A ulvfo v’uftjfiets t5rer«As rayesty.ftam dlltpiiy , at tft tt i» fVi uxuas. Quibus

de rebus Lucullus litteras Romam mißt , lauro involutas, ut mosest in vidionis. Livius , lib. 5. pag. 97. Littera a Postumio lau-reata sequuntur: vidloriam Populi Rom. este : JP.quornm exercitumdeletum. Ad eum morem allusere Poet* : Naso, ut apudaliquem legimus,

Non ego vidlrices lauro redimire tabellas , &C.

Et Martialis, lib. 9. Epigi. 36. pag. 488.

Vidiricem laurum, quam venit ante , vides.Ammianus quoque, lib. 16. de Juliano Imp. Et st verbi gra-tia , eo agente tunc in Italia , dux quidam egistet fortiter contraPersas. .. .laureatas litteras ad provinciarum damna mittebat,&c. Atque idcirco sane laurus a Plinio , letitie vidloriarum-que nuncia appellatur, quod adderetur litteris, quibus feli-ces de victoria nuncii continerentur.

Ibii. XlX.Ft ne propitiandis quidem numinibus accendi ex his al-taria areve debeant. ] Gemmo lapsum isse errore hoc loco

Plinium nonnemo arbitratus est : & sermonis vitio , qui ac-cendi altaria dixerit: & ■mvn'hoyicf pariter reprehendenda,qui altaria L5" aras copularit, cum ejusdem significatus eilevox utraque videatur. Sed falsa utroque eo nomine hxccriminatio est. Nam & Maro ipse sic locutus , lib. 8. sEneid.vers 285.

Incensa altaria circum.

Et valet hic potühmuni Senii animadversio in illud ejus-dem vatis Eclog. 8.

Corripuit tremulis altaria stammis :

Altaria dicuntur,ii" qua continenta“ qu.e continentur ah etstnuncveroilfa qua ponuntur. Ad alterum vero criminationis caput, quodde nAO TCAostu. est , adeo non eo nomine culpandus auctor vi-detur , ut insignis potius eruditionis specimen eo ipso dederit.

Nam ut apposite idem Maronis interpres in illud Poeta',Eclog.

En quatuor aras ,

EcCe duas tibi, Daphnt, duoque altaria Phccbo .'

Feci, inquit, aras quatuor: tibi 0 Daphni , duas: a duas arasApollini , questnt altaria. Novimus enim aras Diis este superis ainferis consecratas: altaria vero ese superorum tantum Deorum ,que ab altitudine, constat este nominata, que nunc dat Apolliniquafi Deo. Daphnidi vero aras ponit : nam licet eum dixerit Deum,tamen mortalem futste manifestum est.

XX. Qua postea Augusta matrimonii nomen accepit. ] Id Au- ibii*.gusta: nomen, Livi* passim Plinius noster attribuit: nuncetiam a viva usurpatum testatur. Unde Tranquilli locum vi-tiatum obiter emendamus, in Claudio , cap. xi. Avie Liviadivinos honores .... matn Carpentum , O“ cognomen Auguste abavia recusatum. Lege , ab viva , ne ab avia , qu* Livia Au-gusti suit, recusatum id cognomen putes : aut Tranquillumbis hallucinatum confitere : primum , quod August* nomenLiviam habuisse negat, dum viveret: nam id nomen eiadhuc viventi nummi antiqui tribuunt, tum Gr*ci, tumLatini: deinde cum a Claudio Imp. datum matri August*nomen comminiscitur : nam illud ANTONIA AVGVSTAClaudii mater, natalium jure gesserat: Antonia a M. Antoniopatre dicta : Augusta a matre, Augusti sorore. Femin* dein-ceps cerer* ab Augustis seu viris seu feminis, vel a C*la-ribus nat*, si quidem nummi earum honori cuderentur,August* appellabantur. Hunc vero ipsum Plinii locum for-te rectius ita legas , que postea Auguste matrimonio nomen ac-cepit. Ut ut est, lententia est , matrimonii quasi dotem fuisseAugust* cognomen : quod & Marcelli Empirici locus haudobscure innuit , in quo & matrimonii vocem accipi prouxore dignum notatu est ; Augustam , inquit, cap. 13. conflathoc usam Mestalinam , deinde altorum Cajarum matrimonia hocdentifricio usa sunt. Uti nempe servitia pro servis, pro mi-nistris ministeria Latini dixere..