Meii uber vicesimus primus. L 4 Z
j lS toto orbe summa laus existimatur, 5 Ergo translatum est ex Attica thy-
t - in 3 ^ Vlx flore (uti docemus) fatum. Sed alia ratio naturae obstitit, non durante At-Mymo , 6 nili in afflatu maris. Erat quidem hac opinio antiqua in omni thymo ,
ideo-
dia
stue non nasci 7 in Arcadia. Tunc oleam non putabant gigni , 8 nisi intra ccc. sta*
3 feminahab
, X X Xabroi
tos s niail ‘ Th y mis fluidem nunc etiam lapideos campos in provincia Narbonensi refer- $canus: hoc pxne solo rediture longinquis regionibus pecudum millibus convenien*
XY Ut t ^ mo fuscantur.
j. X X11. i Et conyzx duo genera in coronamentis, mas ac femina. Differentia in fo-Flo ^ enu * us feminae, & constrictius , angustiulque : 2 imbricatum maris, & ramosius.s fluoque magis splendet ejus, serotinus utrique post Arcturum. Mas odore gravior , tt>ana acutior: & ideo contra bestiarum morsus aptior. 4 Folia feminae mellis odoremMasculae radix a quibusdam libanotis appellatur, 5 de qua diximus.
1 I I. 1 Et tantum folio coronant Jovis flos , amaracus , hemetocalles >c °num, helenium, sisymbrium, serpyllum, omnia 2 surculosa, rosa: modo. 3 Colo-tantiun placet Jovis flos, odor abest: licut & illi, qui Grxce phlox vocatur: Et ramis iZ* ei11 & folio odorata lhnt, 4 excepto serpyllo. S Helenium e lacrymis Helena: dicitur3tum, ideo in Helene infula laudatiflunuin. Est autm frutex humi se spargens do-'■'•mtalibus ramulis, folio simili serpyllo.
ti y X I v. 1 Abrotonum odore jucunde gravi floret: Est autem 2 flos aurei colo*ls - 3 Vacuum sponte provenit. Cacumine suo se propagat. 4 Seritur autem semine melius, zöfluatn radice aut surculo: semine quoque non fine negotio: plantaria transferuntur. 5 Sic, Adonium. Utrumque astate. 5 Alsiosa enim admodum sunt: & Sole tamen nimiountur. Sed ubi convaluere, 7 ruta vice fruticant. Abrotono simile odore 8 leucanthcmum2 flore albo foliosum.
S • ^ V’ 1 Amaracum Diocles medicus & Sicula gens appellavere, quod jEgyptus rz^ yna sampsuchum. 2 Seritur utroque genere, & semine & ramo, 3 vivacius supradictis,"Ore melius. Copiosum amaraco aeque, quam abrotono, semen: sed abrotono radix una
Noxf.
S. ^«nstatmn. ] Thcophr. loc. cit.gere", q . ■ “jflatH. ] Nisi quo flatus c mari possit pertin-
fi <P«in L Axftoxvetv ,oms <«>) xvxntoij di-
7 h j Thcophr.
& oie," r cad, ‘ u 1 Theophrastus ergo errat, ita de thymo8. N-r CntIens > loc. at.
Stfl V y tr ‘‘ rroc. ] Vide qux diximus lib. 15. fest. I.fica /] ln A X x i 1 I. Et conyzx. ] Iit his quoque Thcophra-nere , a . h»it. e üb. 6.silior, cap. i. De utroque ge-i. x * mus ssiperiore libro - fett. 63. & £4.
brex 1 Imbricis modo curvum & obtortum. Im-
« a Curva cli, per quam imber defluit,chius: a i ut,ar - J Thcophr. 3 9 >iXh««. Hcsy-
«criar. Ita porro MSS. non, ut editi prius,
4 - Pol, ^ Cni1 » odor acris est, aliud acutus,libro r»‘ a 1 Scilicet dum teruntur, ut dictum est
.superiore, se^ ^
Sees. V Ty 1 Libro io fect. 64.
dub ‘ X 11 L 1. Et tantum folio coronant. ] Nempe cony-/18 eucra proxime memorata: nam qua: subsequuntur,cap. j J? lc coronant, rose modo. Thcophr. lib. 6. histor.
J / 11 5i<pa*UTt}(i4c est, podhvtx > loivttt , A(of «»-* Wp»*" • ?» di IpmXt.®*, OKTo plßg/.OI ,Iit 3 *ß(° ,T wov ■ xtcumtu jS orauitt , L fUxpo<po».x.
ceteris sileam , Catullus certe, Carm. 61.tinge tempora floribusi. r S,, ‘ , veolentis amaraco.
cap. 6 urcu tyo. ] Ev^aihi, lignosa. Theophrast. loc. cit. &
tentum. ] Thcophr. lib. 6. hili. cap. 6. 'Auffi#,a. p a „ 105 Jovis florem , inquit Kuellius, lib.
<t>xöy x 4 jl 8- rur ® n °stta cocolunias, Coquclourdes nominant,genus cir ■> seu flammeam, nos viola: inodora:
Vocat s V Cmur 1 S uam vulgus Gallicum Penseam , Eenfiepag. s 5 g U . l ' a gante nobis Ruellio , pag. 44^. & Dodonam,
4. Excepi' 0 viola tricolor afliugens appellatur,cetera & ° ^ r fyUo. ] Serpyllum tamen Theophrastus , utcap. f r , T ~ ra . ni 's& folio este odoratum scribit, lib. hist.
r 1 fii|i i; \ f . . 1 / *»v
s* J *3 »Aavtf , ni tu L , ■7mm
* Q'JQffUbC * f > / / T ,
5 . Pl t / a ‘ 0 V tXtvlK , OIXOflBg^tS.
I^heriaciz""-? * ] Fabulam apud Nicandrum in
luhet. ,4^0?^ apud Phavorinum. itlianum quoque, si
at h, lib.
anim. cap. n. Helenium istudnostro incognitum , de quo ca-
■£.gy'’ i ' uu > *' b - 9. hist- :
deni f cst , orbi huic uuiuuEgico Vl sc cap. 18. ex Crateva recitat. In Etymo-
ub/ltj ■' lavoi 'ini: "EXtv«o*, Zomsu r dx ’a y*o-x«t «-N OM t i'i'Kfdaii f 'EXtmC untpott. otr im
r *' KuZtcvyTt 1 ieiux.ffvins vu0 uottoopoidiov
Tom. II.
Xl*rV»o'vri. Hoc & nectarion appellavere, ob suavitateinsucci, quam dotem Plinius animadvertit inferius, fect. 91.Hinc nectarites vinum, de quo lib, 14. fect. 19. num. 5.
See}. X X X I V. 1. Abrotonum. ] ‘Acoo r. iav, Galli nunc vo-cant, Latinos imitati, Anrone : aliqui vestiarium custodem,Garderobe , quod armariis sparsum vestes a tineis vindicet.A I.obclio pingitur mas & femina, duo enim sunt ejus ge-nera , in Observ. pag. 443. Diosc. lib. 3. cap. 19. ‘ Aßfimot...
utjco; , . . .fltfelitf yivtaj/d/ioy , iSijebdtf pty nomo £«-pcwff 3 7 TJKf 0 v ry y&i/ft.
1. Pios aurei. ] Ita Diosc. loc. cit.
3. Facuum sponte. ] Hoc est, ut quidem interpretor , fe-mine vacuum, vel sine semine sponte provenit. Causa sub-jungitur , quoniam cacumine suo se propagat, dum vertexsuo pondere delapsus terra excipitur, & radices agit. Iu*bris omnibus adversantur , qui vel tacui s sponte , vel, utPelicerio placuit in Notis M S S. tafculis depostum legunt.
4. Seritur autem semine. ] Vide Notas & Emendat, num.
VIII.
;. Sic er“ Adonium. ] In Indice pariter, De Abrotono : Ado-nium. Quid Adonium sit Plinio, fatis ex Theophrasti ver-bis potest colligi, id esse abrotoni genus, quod in turbi-nibus cadorum , aut testa , viviradice comprehendit, inquem modum Adonidis hortulos pangebant. Sic enim Gra’*ctls auctor, lib. 6 . hist. cap. 7. de abrotono: Tlpopeo^Aic-gjuov cv ofpxiytf , <X0(GS% ai Adejvtfoe kijitoi. 3 ? slpovc y caret-
peTM,Sic. Hic tragice, pro suo more, infeliciter tamen,in Plinium Salmasius invehitur, in Prassat.pag. 100. & 101.errorisque insimulat, quem ut Plinio objiceret, a Dalc-campio, quem tamen non laudat, est mutuatus.
6 . Alsiosa. ] Facile Ixduntur a frigore. Theophr. loc. cit.de abrotono . T» 5 *f 5 vrj careiperai • ddst&vps otpöS’fa,Aas {w/nijpo», oTtts xj 0' ÜA(®- crtyo'fyu Xupcites.
7. Rutx vice. ] Vide Notas & Einend, num. I X.
8. Leucanthcmum. ] Distcrt ab ca qua: anthemis appella-tur , & leucanthemon, lib. 11. fect. z6. De ea nobis mhilcompertum.
Seil. XXXV. I. Amaracum. ] Diosc. lib. 3. cap. 47 Za'pt-.. . . kxAhtcu Pi aiany' Kvqijojv 4 Tv , T ö XiutAtx tdpts.-
Majorana nostra, la Mariolainc , vulgus officinarumexistimat este veterum sampsuchum, amaracumve : sed fal-so errore: adfteoyyi enim , ut cetera argumenta sileam , perterram repit, nox epon/von im pile, teste Diolc. Majoranain altum assurgit.
1. Seritur utrocjue. ] Tlieoplir. lib. 6 . hist. cap. 7. o'assesgyeK£l xpctyorlpcos tpdiTcu , :<j fixn ntQUOTtuhs , t Aare caris
fEtcrGr.
3. rtvKcius pr.idiflis. ] Abrotono, & adonio.
Hh ij .
CAf.