/

43 o DE BESCHRYVING EN GESCHIEDENIS

hout-e Tempels vond ik niets merkwaar-digs, buyten het gecnc ik reeds aangete -kent heb in ’t dagregister van onze eerstereys. Zy waren vol Afgoden en beel-den. Onder andere wierd 'er op eenemnur een slag vertoont, en op eene an-dere de stad O fa;ca , benevens veele an-dere dingen van dien aard vreemd om tezien. ' Aan de boven kant op den bergboven het water stond een andere kleineTempel met verscheide Afgoden, en on-der andere de beeltenis van een oudevrouw : anders ontbrak 'er niets , datmen kon verzinnen dat iets toebrengen konom de gelegentheid van deze plaats pley-zierig en aangenaam [te maken. Vandezen Tempel gingen wy af langs eenestcene trap van meer dan honderd tredennaar een loopend water , ’t welk aan de-zen Tempel den naam gegeven had, envan daar gingen wy , volgens een oudgebruyk ín een herberg of liever hoer-huys, daar wy door onzen waard op deJapansche wyze wierden onthaalt, waarvoor hy van ons kreeg een Cobang , dewaardin een ''stzebo , en de twee hoerendie oppasten, ydereen kleiner stukgelds.Hier omtrent anderhalf uur geweestzynde, stapten wy weder in onze Cangos,en lieten ons dragen naar de groote Tem-pel van Daibods {ziet de Zy Tafel.) VoorDaibods ’t pleyn van dezen Tempel ís een kleíneTempel, berg door kunst opgeworpen , op wel-kers top een steene gedenkzuyi staat,welke zy noemen de grafnaald der ooren,om dat Teiko , toen hy wederquam vanden oorlog, welken hy voerde tegen deInwooners van het Land fcffo , zynetwee ooren , die in eene fchermutzeling• . afgehouwen waren, daar liet begraaven.Het pleyn van de Daibods Tempel is om-vangen met een muur van hardsteenen,welke van eene ongemeene grootte zyn,inzonderheid aan de voorzyde. De gal-lery die rondom het pleyn loopt aan debinnekant van deze muur, en die bedektword met een dak steunende op eenedubbele ry van vystig pylaren aan yderzyde of vier honderd in ’t geheel, onder-stellende dat het pleyn recht vierkant is ,heb ik reeds beschreven. Alle deze Py -laaren zyn rood geverwt. Een steenetrap van acht treden loopt op naar ’t por-taal, aan welkers ingang staan twee er*gerlyke beelden van Reu fcn, die ge-noemt Zyn sï-unin , of Injo of Niivo , zwartof liever zeer donker purper met zwartgemengt van koleur. ’t Geen aan delinkerhand staat als men inkomt heeft denmond open, en een van de handen uyt-gestrekt, het ander in tegendeel tegen ditover, heeft den mond toe ? ên den hand

dicht tegen zyn lyf, met een lange stolt,welken het half achter uyt houdt. Menzegt dat zy zinnebeelden zyn vande twee eerste en voornaamste begintze-len van de natuur , de werkende en ly-dende , de gevende en de nemende, deopenende en de sluy tende, Hemel enAarde, schepping of voortteeling en ver-rotting, volgens baare eige uytiegging.

Het portaal doorgegaan zynde, quamenwy op een fchoone plaats , met zestiensteene pylaaren aan yder zyde voor ’taansteeken van lampen, een waterbekkenom de handen te wastchen , en eenigeandere dingen. De Daibods Tempel zeisword ondersteunt door boute pylaaren,van eene monstreuse dikte, van welkeeenige gemaakt zyn uyt eene stam, maarandere van verscheide stammen zamenge-hegt, gelyk onze masten. Alk deze py-laaren, zo wel als de paaien en balkenvan den Tempel, ei 1 in ’t gemeen al hethoutwerk, zyn rood geverwt. Aan derechterhand van den Tempel stond eenkleine zwarte en geverwde Kapel, meteen spiegel binnen in , zo groot als datvan Staniflaus te Kra ouiv. Binnen dezenTempel zaten eenige koopvrouwen. Ikmerkte aan, dat naby dezen en andereTempels wacht optrok met stokken inde handen , ik onderstel dat dit omonzenthalven geschiedde. De vloer vandezen Tempel is beleydt met vierkantehartsteenen. Wy gingen van hier naai-den Tempel van Quanivon : Het Beeld Quanw oïlvan Quanivon zat in het midden des Tem- TemP el ’pels. Het had by hem de groote gods-vruchtige Sakka , een magere zuurziendeoude gast, en sommige IS mos, meer danlevens grootte, met eenige andere beel-den van onbekende persoonen. Aan y-der zyde van den Tempel waren tienplanken of boute banken achter malkan-deren, Lopende van ’t eene eind van denTempel ten eenemaal tot aan het andere.

Op yder bank stonden vystig Quanivonbeelden, yder beeld stond op zich zelfsop een voetstuk, en ’t gantfche getal wasZodanig geschikt, dat ’er altoos vyf aanyder zyde in een rechte linie achter denanderen waren. Hier uyt blykt, dat ’erduyzend Quanivon beelden waren, levensgrootte aan weerkanten van den Tempelstaande, met welke de driendertig in hetmidden zamen uytmaken het getal van1033, en met de kleine popjens en beekden, welke zy in de handen en op hun-ne hoofden hebben, in ’t geheel 33333.volgens haare rekening. De SenfjttQuanivons waren ten eenemaal verguld,met een krans of kroon om hunne hoof-den ,. en ydçr boven de twintig armen,

van