HISTORIE VAN JAPAN.

waring

Blade-

ongeluk van hun beroep, want, zeggenzy, niets kan beter koop in het Land be-komen worden dan de Thee, en echteris ‘er geen werk verdrietelyker of meervermoeyende, dan de bereyding van de-zelve, het welk strydende tegen de wet-ten der natuur, by nacht gedaan word,met het verlies van haare ruit.

§. 8. Na dat de Thee eene genoegza-me roosting en krulling uytgestaan heeften nu ten eenemaal koud geworden is,moet ze aanstons zorgvtildiglylc afgehou-den worden van de Lucht. Hier in be-staat waarlyk de meeste kunst om ze tebewaaren, om dat de Lucht, in dezebeeter Landstreeken , veel lichter, dek-selss uytnemende fyne en vlugge deelenverfpreyd,dan ze-doedt in onze kouderEu-ropifche Landschappen. Ik geloof in op-rechtigheid, dat de Thee welke in Euro-pa overgebracht is, merkelyk is berooftvan desselfs vlugste zoutdeelen, want ikmoet bekennen, dat ik in dezelve nooitheb kunnen vinden die aangename smaak,en zachte verfrislchende hoedanigheid,welke my zeer wel geheugt, dat ze inZulkcn uytnemende maate bezit, wanneerze gebruykt word in ’t Land daar zegroeit. De Chineesen stuyten ze op inbuilchen van grof tin , die indien ze grootzyn, gedaan worden in dennehoutedoo-ièn, van welke alle de splceten van bin-nen en van buyten zorgvuldig toegestoptworden met papier. Op deze manier ver-zenden zy ze ook naar vreemde Landen.De Japoneièn bewaaren hunne voorraadtvan gemeene Thee in groote aarde pot-ten, met naauwc monden. De beterioort van Thee, die de Keyzer zeisen deGrooten van het Ryk gebruyken, bewaa-ren zy in porceleyne vaten of potten , enwel voornamentìyk, indien zy ze kunnenkrygen, in deze, die men Maatsubo noemt,dewelke merkwaardig zy n om haare oud-heid en hooge waarde. Men gelooft ín’t gemeen, dat deze Maatsubo potten deThee niet alleen bewaaren in den zelvenstaat van goedheid, maar haare krachtenzelfs verbeteren, en dat ze behoordt ge-acht te worden te duurder en te beter,hoe langer zy i n dezelve geweest is. DeFicki ‘lsja&hxn in deze vaten eenige maan-den worden bewaart, zonder daar vanhet allerminste nadeel te trekken. Ja zelfgaan zy noch verder , en geven voor,dat oude en slechte Thee , indien ze cr e -daari word in deze potten, haare veiio-re krachten en voorige goedheid herkry-gen zal. Hierom behoeft men zich niette verwonderen, dat de Grooten van hetRyk zeer begeerig zyn om een of tweevan deze potten te hebben, zy mogen hen

k-j./

kosten wat ze willen, en dat onder hetThee- ge reed schap om ze ’te drinken, zoprachtig en kostelyk als het is, alty'J deeerste plaats aan de Maatsubo gegevenwordt. Dc zonderlinge goedheid enuyt-muntendheid dezer potten,, meen ik,datwel verdienden, dat haare. geheele historiehier by geyoegt worde , het welk ik teliever doen zal, om dat ik niet weete,dat dezelve ooit te vooreri gemeen ge-maakt is. Dit byzonder soort van Por-celeyne vatén, dat nu dien raam draagt,wierd gemaakt uyt een fyne schoone aar-de in LVÎanrigafìma , of’t Eyland Mauri ,welk eenmaal ryk en bloeyend Eyland,men zegt, dat om de Godtloosheid enondeugden der inwooners, door de ver-toorntheid der Goden gezonken is, zo dat’er nu niet overig is te zien, dan eenigeklippen,die zich met het laag water ver-toonen. Het was gelegen naby het Ey-land Teyovaan , of Formoja , omtrent welkEyland in onze kaarten uytgedrukt staaneenige kleine stipjens, starretjens ofkruys-jens, om te betekenen een ondiepe klip-achtige grondt. De Chineesen doch hetvolgend verhaal van de vernieling van ditEyland. In voorigeEeuwen was Mauriga -fima een Eyland vermaard van wegen deuytmuntende vruchtbaarheid van deflelfs Historiegrond, die onder andere voortbracht, een van Pd-zondc.rlinge kley , by uytstek bequaam mun.tot het maken dezer vaten, die nu be-kent zyn onder den naam van Porceleyn.

De Iwooners wícrdcn zeer ryk door dithandwerldèl, maar hunne aangroeyenderykdom baande den weg tot ontuchtig-heid , en versmaad ing van den Godsdienst,het welk de Goden tot zo ver verbitterde,dat zy door eenonwederroepelykbesluytbesloten het geheele Eyland te doen ver-zinken. De toenmaals rcgeerendc Le-ning enSouvcreyn van het Eyland, Pet*ruun evenwel een zeer deugdfaam enGodtsdienstig Prins, en op gecnerleywyze schuldig aan de misdaaden zyneronderdaanen, zo wierd dit besluyt derGoden aan hem in den droom geopen-baart, waar by hem wierd bevolen, in-dien hem de veyligheid en behoudenisvan zyn eige persoon ter herten ging,zich te begeven aan boord zyner ichepen,en van het Eyland te vlieden, zo ras alshy merkte, dat de aangezichten van detwee beelden, die aan den ingang vanden Tempel stonden,rood wierden. De-ze twee Afgoden,zeggen zy,waren vanhout, beide van een reufen-grootte, entTenoemt In-'jo, jVi-wo ende A-iuun. Deeene gelooft men dat macht heeft over deschepping der dingen, en de ander otnover derzelver verderf te gebieden. De

eerste