444
PERSIO
SATIRA PRIMA
Il Poeta e un Amico.
O cure umane ! o quanto vóto in tutto !
A. Chi leggerà tai versi ? P. Ehi, parli meco ?
A. Niuncerto. P. Niuno? A. O niuno, o due: ve’bruttoCaso. P. E perchè? Polidamante, e secoLe Trojane, von forse a LabeonePospormi? Inezie. Se mi scarta il ciecoQuirin, tu noi seguir, nè opinione
Storta in tal lance raddrizzar. Te stessoCerca e pensa da te: perchè di buoneTeste in Roma ... Ali se il dir fosse permesso !...
Ma permesso gli è sì, se 1’ invecchiateBarbe osservo, e il mal vivere d’adesso,
E tutto clic facciam, quando, lascialeLe noci, sputiam tondo : allora alloraA chi satire scrive perdonate.
SATIRA PRIMA
O curas hominum! o quantum est in rebus inane!
A. Quislcgct liaiclV. Miri 1 tuistudaisl A. Nemojiercule. P. Nono?A. Tel duo, voi nemo: turpe, et miserabile! P. Quarc?
Ne indù Poljdamas, et Troìades LabconemPrcetulej'int ? Nugce. Non, si quid turbala Roma 5
Elcvct, accedas, examenve improbum in illaCastiges irutina. nec te queesiveris extra.
Nani Romce quis non?... Ah, si fas dicere! SedfasTime, cum ad canitiem, et nostrum istud vivere tristeAspexi et nucibus Jhciimis quaecumque rehctis,
Cum sapimus palmos j lune, lune ignoscite.
IO