Buch 
1 (1839) Poesie varie / di Vincenzo Monti
Seite
457
JPEG-Download
 

satira, seconda

Forza tu chiedi, e fida agli anni tardiSanità. Così sia. Ma le salsicce,

E i gran piatti agli Dei turan 1’ udito,

E rattengono Giove . Ha chi arricchireCon buoi svenati imprende, e su le viscereMercurio invoca: prospera i miei lari,

Prospera il gregge, e i suoi portati. E come,Sciagurato, se squagli entro le fiammeAdipe tanto di vitelle? E pureCon vittime ed opime libagioniCostui perfidia in suo pregar : già cresceLa spiga, già l’ovil cresce, già fattaE la grazia, già già: finché , delusoE fuor di speme, l’ultimo quattrinoInvan sospira della borsa al fondo.

Se argenteo nappo, o vaso a gran rilievoD’auro in dono t’arreco, dal contentoTu proprio sudi, il cor nel lato mancoSpremesi in gocce, e trepida di gioja.

Poscis opem nervis, corpusque fittele scnectce.Esto, age : seti grandes patina;, tucetaque crassaAnnucre his Superos vetuere, Iovemque morantur.Bem struere cxoptas casso bove, MercuriumqueArcessis fibra: da fortunare penates,

Da pecus, et gregibus feetum. Quo, pessime, poetoTot libi cum in flammis junicuni omento liquescantAttamen hic extis, et opimo vincere fertoIntenditi iam crescit ager, iam crescit ovile,

Iam dabitur, iam iam: donec deccptus, et exspesNequicquam fundo suspiret nummus in imo.

Si tibi crateras argenti, incusaque pinguiAuro dona ferain, sudes, et pectore IcevoExcutias gutlas, lectari preetrepidum cor.