1 JZ NATURALIS HISTORIA LIB. X.
primi coitûs poenitentia, augurium scilicet vitas à poeni-tenda origine. Caeteris animalibus stati per tempora anniconcubitus : homini (utdictum est) omnibus horis dierumnoctiumque. Gasteris satietas in coitu, homini prope nulla.Messalina Claudii Caesaris conjux , regalem existimanspalmam , elegit in id certamen nobilissimam è prostitutisancillam mercenariae stipis, eamque nocte ac die superavit,quinto ac vicesimo concubitu. In hominum genere mari-bus diverticula Veneris excogitata, omnia scelere naturae :foeminis vero abortus. Quantum in hac parte multo no-centiores quam ferae fumus! Viros avidiores Veneris hye-me, fceminas aestate, Hesiodus prodidit.
Coitus aversis elephantis , camelis , tigribus , lyncibusrhinoceroti, leoni, dasypodi, cuniculis, quibus aversa ge-nitalia. Cameli etiam solitudines, aut secreta certe petunt :neque intervenire datur sine pernicie. Coitus tota die : 6chis tantum ex omnibus, quibus solida ungula. In quadru-pedum genere mares olfactus accendit. Avertuntur & canes,
scrupule involontaire quiis ont detuer en fa personne un être semblableà eux.
(3) vautres étendent ce repentir àtoutes les claíTes d’animaux 5 ce qui adonné lieu au proverbe : Omne animalpost coitum triste. Aristote pensoitmême que l’homme prend en aversionla premiere personne avec laquelle ilcommet l’acte vénérien. Consultez leproblème : Cur adolescentes càm pri-mum concumbere incipiunt , quihufcumsuerint congressis eas re peraclâ odiohabeant?
(4) Au livre 7, à l’entrée du ch. 5.
0) Valeria Messalina Augusta ,
celle que Juvénal qualifie la Courù-
sanne auguste 3 dans fa sixième satyre.
(6) Rapportons à ces inventionshonteuses le livre d’Elephantis , devariis coeundi modis • les tableauxobscènes de l’Arétin, &c. &c.
(7) Aristote, de qui cette observa-tion est empruntée, cite à son appuice vers d’Hésiode :
' Mjt^ÀÓTîíTítt Se ywsiîíteç , «psít^ÓTíCToi SevetivSfes.
(8) On a traité de tous ces animauxau livre 8.
(9) Aristote, Ihfi. Anim. 1 . r, ch. c ,,p. 180 , appelle ces animaux bnSr*pu-rin*, c’est-à-dire dont lutine se dirigeen arriéré.
(10) Aristote , ibid. p. 514.
(11) Excepté pour leur conducteur.