Band 
Tome cinquieme.
JPEG-Download
 

Ij 6 NATURALIS HISTORIA L I B. XIV.

alterum rotundo : novissimas vindemiant. Quo dulciorcocolobis , hoc melior. Sed & austera transit in dulcemvetultate : & quae dulcis fuit, in austeritatem : tunc Alba-num vinum cernulantur. Tradunt vesicae vitiis utilifflmumex his potum. Albuelis summis arboribus fertilior est, vi-sula imis. Quamcbrem circa easdem fatae diversitate naturaelocupletant. Inerticulam è nigris appellavere, justius so-briam dicturi, inveterato praecipue commendabilem vino,sed viribus innoxiam : siquidem temulentiam sola nonfacit.

Fertilitas commendat caeteras, principemque helvena-cam. Duo ejus genera : major , quam quidam longam :minor, quam emarcum appellant, non tam foecundam, sedgratiorem haustu. Discernitur folio circinato: verum utra-que gracilis. Furcas subdere his necessarium ; alioqui uber-tatem suam non tolerant : maritimo afflatu gaudent, roscidae

(31) C’est une regie générale queles vins de liqueur perdent de leurpointe en vieilli flant, & que les vinsacres deviennent audi plus potables.

(32) Albuelis utilior, ut ait Celsus ,in colle quam in campo , in arbore quàmin jugo j in summa arbore quàm in ima.Colutnelle , ibid. p. 87. Ceci fait voirque cette vigne Albuelis n’a point derapport au territoire Albin ou d’Albe,dont Pline vient de parler 3 mais queson nom vient du Celtique alb ou alp ,hauteur , colline, montagne , & c. Surquoi il est à propos de transcrire ici unenote curieuse du savant Simon Pellou-tier ,Hisoire des Celtes liv. 1 , p. 170 :» Le mot olbc ou albe , d’où l’on a-'> formé celui êì Alpes, signihoit, par-is mi les Celtes , une hauteur, une»> montagne. C’est le nom que les

>, Espagnols donnoient à l’une des co-,, lonnes d’Hercule. Ils l’appelloient„ Alyba ; & les peuples qui demeu--, roient autour de cette montagne,5 prenoient le nom d % Olbifii. Mais-, voici des autorités plus formelles :,, Omnes altitudines montium à Gallis» Alpes vocantur. Servius, JEneid „„ 1 .1 o j &: Georg. 1 . 3. G allorumlinguâ-, Alpes montes alci vocantur. Isidore,-, Orig. lib. 14, cap. 8 , p. 1181.-- Voyez aufii Strabon, liv. 4, p. 201,-- & liv. 7 , p. 213 ; ainsi que Prolé--, mée, liv 2, chap. 2 , p. 57. Alp„ mons Britannis , écrit Boxhorn ,-- Glojsar. in Colleclan. Leibnit £ , to-» me 2 , p. 88. Enfin Thucydide , li-» vre 3 , chap. 105 , parle d’un châ->, teau situé fur aine montagne au1, pays des Argiens , qui s’appelloiï