Band 
Tome sixieme.
Seite
88
JPEG-Download
 

£T8 NATURALIS' HTîTOR'IiLI B. X V I r,

inarescant: nevë à septentrionibus , aut ab ea parte coeliusque ad exortum brumalem vento flante effodiantur ar-bores , aut cértè non adversae iis ventis radices praebeantur:propter quod emoriuntur , ignaris causae agricolis. Catoomnes ventos &c imbrem quoque in tota translatione dam-nat. Et ad haec proderit quam plurimum terrae, in qua vi-xerint, rad cibus cohaerere, ac totas cespite circumligari :cum ob id Cato in corbibus transferri jubeat, procul dubioutiliílimè. Idem summam terram contentus eff subdi. Qui-dam punicis malis substrato lapide non rumpi pomum inarboribus tradunt. Radices inflexas poni melius. Arboremipsam ita locari, ut media sit totius scrobis, necessarium.Ficus, ii in scilla (bulborum hoc genus elt ) seratur, ocys-iimè ferre traditur pomum, neque vermiculationi obno-

(30) Caton réprouve même toutesorte de vent, dans l’époque de cetravail : Caveto autem ne cum ventusJiet j aut imber 3 effodias , aut feras ;nam id maximi cavendum ejl. Caton ,drap. 18 , p. 27.

(31) Voyez le passage de Caton,cité note précédente.

(52) Oleas j ulmos 3 ficos 3 poma ,vites , pinos , cupressos cum feres , benecum radicibus eximito cum terra suaquamplurima , circumligatoque uti jerrepoffis : in alveo aut in corbula ferri ju-beto. Caton, ibid.

(33) -n scrobe cum pones 3 summamterram subdito : poflea operito terra ,&c. Caton , ibid. C’est aussi l’avis deColumelle, liv. c , drap. 6 : Arboresita ' conferenda sunt 3 ut summam ter-ram , qua aratro subacta Jit 3 semipe-dem alte subsernamus , radices omnes

explicemus 3 <S’ depostas stercoremus _,ut ego exiflimo :si miniis 3 terrasubaclâoperiamus , &c.

(34) De ce nombre est Columelle,qui écrit, liv. 5 , drap. 10, p. 101 :Mala Punica ne in arbore rumpantur 3remedio sunt lapides tres 3 &c. Palla-dius écrit aulli, liv. 4, in Mart. tit. 10,p. 92 : Qui in scrobe deponit ,fi treslapillos in ipsa radice consituet 3 pro-videbit nc poma Rudantur. Au reste,ceci me paroi t un préjugé du geme deceux qui tenoient à la vertu des nom-bres. Aussi Pline a-t il eu une forte dehonte d’énoncer le nombre mystiquedeces pierres, comme font Columelle& Palladius.

(55) Cest aussi l’avis de Tlréo-phraste , Hifi. t lant. liv. 2, chap. 7 ;mais cette pratique est contraire à cellede nos jardiniers; ce qui a faite oire,mais à tort, au Pere Hardouin que

négliger,