2.90 NATURALIS HISTORIA LIB. XVIII.
per antelucanas auras insalubres veriiTime tradidit. Spectarein asstuosis locis septentriones debet, meridiem in frigidis ,in temperatis exortum aequinoctialem. Agri ipiius bonitasquibus argumentis judicanda iit, quamquam de terrae opti-mo genere disterentes abunde dixisse postumus videri, etiam-num tamen traditas notas subiignabimus, Catonis maximeverbis : Ebulum, vel prunus sylvestris, vel rubus , bulbusminutus, trifolium, herba pratensis, quercus, sylvestrispirus, malusque, frumentarii soli notae. Item nigra terra,& cinerei coloris. Omnis creta coquit, nisi permacra : sa-bulumque , nisi id etiam pertenue est : tk multo campes-tribus magis, quam clivosis, respondent eadem.
( 7 ) Avpn S'' iX Trola/XV TJ’éí/ èâSj 7Tpí.
frigida manè gravisque aura est, quam fluminamitruur. Hom. OJyJs. liv. s. v. 4«,.
(8) Columelle, livre 1 , chap. 5 ,
k- rz-
(9) Au livre précédent , chap. 4.
(10) On ne trouve aujourd’hui riende tel chez Caton ; mais on lit chezColumelle , liv. z , chap. 1 : Plurimosantiquorum qui de rusticis rebus scripse-runt j memoriâ repeto , quafi confejj’a 3nec dubiastgna pinguis ac frumentorumfertilis agri prodidisse , dulcedinem solipropriam 3 herbarum & arborum pro-ventum j nigrum colorem vel cinereum .Et un peu plus loin : Multa sunt , quaterram frumentis habilem significent 3ut juncus 3 ut calamus 3 ut gramen 3 uttrifolium 3 ebulum 3 rubi 3 pruni sylves-tres j & alia cotnplura 3 qua etiam inda-gatoribus aquarum nota 3 nonnisi dulci-bus terra veniò educantur.
(11) Nous traiterons de 1 ’ieble auliv. 15 , chap. 9 , & au liv. 1 6, chapi-tre 7.
(11) Nous traiterons de la bulbe au
liv. 19 , vers la fin du chap. 5. Dupi-net traduit bulbus minutus par de petitsappétits.
(1 3) M. Jault traduit ici herba pra-tensis par chiendent ; Sc Dupiner parherbe de pré. J’ai suivi l’interprétationde M. Desplaces.
( 14) Voici une note que je crois de-voir emprunter de M. Desplaces, dansses Eclaircissements & Remarques furl } Histoire de l’Agriculture ancienne 3 àla fuite de fa traduction du dix hui-tième livre de Pline, p. 271 Il ne» paroi t pas que nous ayons de lu-» mieres plus étendues que les An-,, ciens fur la connoiíTance de la na-„ ture des divers terroirs. La compo-« linon trop variée de la terre conti-» nue de mettre en défaut nos préten-» dus Cultivateurs Physiciens furies» diverses modifications que lui fait» éprouver l’efprit universel, cet acide,, vitriolique Sc primitif, ainsi que le» définissent les Chymistes , qu’ih» prétendent être le premier principen de tout. Ils ne peuvent réduire