40 6 NATURALIS HISTORU L I B. X V I I I.
gum morbos potius, quam inter ipsius terra; pestes, nume-raverim. Caeleste frugum vinearumque malum, nullo mi-niis noxium est rubigo. Frequentislima hxc in roscidotractu , convallibusque, ac perflatum non habentibus : èdiverso carent eâ ventosa & excelsa. Inter vitia segetum &luxuria est, cum oneratae fertilitate procumbunt. Com-mune autem omnium satorum vitium urica, etiam ciceris,cum salsilaginem ejus abluendo imber dulcius id facit.
Est herba, quae cicer enecat & ervum , circumligandose : vocatur orobanche. Triticum simili modo xra. : hor-deum festuca , qua: vocatur aegilops : lentem herba securi-clata, quam Graeci à similitudine pelecinon vocant. Et haequidem complexu necant. Circa Philippos ateramnon no-
(17) Ce qui faic dire à Virgile,Céorg. liv. i , v. 15 o :
Mox Sc frumentis labor additas : ut mala culmosEster tubigo, legnifque horrerctin arvisCarduus : intereunt segetes, subit aspera sylva ,Lappieque , tribulique : incerque nitentia cultaInfelix lolium & steriles dominantur avens.
(18) Théophraste , Hist. Plant. I. 8,chap. 10.
(19) Théophraste , ibid.
(20) C’eft a cerre maladie que Vir-gile fait allusion , ibid. v. >11, lorf-qu’il dit qu’il faut en pareil tas fairepaître le bled en herbe au bétail, pourJe sevrer de cette surabondance :
Quid j qui j ne gravidis procumbat culmen aristis,Luxuriem segetum tenera depascit in herba ,
Cùm primum sulcos rcquant fata ?
Car c’est , je pense , le sens de depas-cit i & l’on n’en doutera point si l’oncompare ce passage de Virgile avec ceque Pline va dire un peu plus loin :
Luxuria segetum casigatur dente pe~coris j &c.
(21) Voyez ce qui a été dit vers lafin du chap. 12.
(22) Orobanhhê , en Grec, signifiequi e’touffe l’orobe. Le Pere Hardouindécide que Yorobankhê dont Plineparle ici n’est point Yorobankhê deDiofcoride, mais Yaphakê de ce mê-me Auteur, décrite par Dodonée,p. j j 5 : il soupçonne , en outre, quecerre aphakê ou orobankhê particuliersest la même herbe donc parle Festus ,fous le nom de scandulaca , & dont ildit : Scandulaca , genus herba frugibusinimica , quod eas velut edera impli-cando necat.
(23) La coquiole restemble un peuà l’avoin'e , Sc en prend quelquefois lenom chez les Auteurs. Voyez Dodo-née , p. 530. Voyez auílì, fur Pétouf-fement de Forge par l’ agilops ou co-quiole , Théophraste, Hìst. Plant . 1 . 8 ?