101 NATURALIS historia LIB. XX.

Quadrupedum quoque alvum sistit, sive tritum potui in-fusum , sive mandendo commanducatum è sale. Boummorbis tritum infunditur.

Inula quoque à jejunis commanducata, dentes confir-mat, si, ut eruta est, terram non attingat : condita tuisimemendat. Radicis vero decoctae succus tineas pellit : siccataeautem in umbra farina tussi , & convulsis, dc inflationi-bus , tk arteriis, medetur. Venenatorum morsus abigit. Fo-lia ex vino lumborum dolori illinuntur.

Caepae sylvestres non sunt. Sativae olfactu ipso & dela-cry madone caligini medentur, magis vero succi inunctione.Somnum etiam facere traduntur, & liulcera oris sanare,commanducatae cum pane ; & canis morsus, virides exaceto illitae, aut siccae cum meile &: vino, ita ut post diemtertium solvantur. Sic & attrita sanant. Coctam in cinere&r epiphoris multi imposuere cum farina hordeacea §genitalium hulceribus. Succo & cicatrices oculorum, &albugines, &c argema inunxere : & serpentium morsus, &omnia vulnera cum meile : item auricularum cum lactemulierum : & in iisdem sonitum ac gravitatem emendan-tes , cum adipe anserino, aut cum meile stillavere. Et ex

(41) On lit lamcme chose chez Pli-nius Valerianus, liv. 1, chap. 3 6 ,chez Apulée, chap. 95 , rit. 2.

(42) Etant confite en miel, commes’explique Plinius Valerianus, liv. 1 ,chap. 58. Inula pulvere 3 ligula plenameile mixto & cocio , unam manè , & al-teram sero accipies : hoc tujft medetur ,& arterias lenit.

(43) Ce suc doit être pris dans duvin, selon Marcellus Empiricus, qui

écrit, chap. 28 , p. 200 : Radix inulain vino decoquitur ; deinde succus ejusexprimitur , potuique datur ad tineasenecandas. Sed ea radix posteaquameruta est , terram non debet attingere.

^ (44) Le Pere Hardouin observe queles Anciens on dit indifféremment ti-nea & unia. II définit cette forte devers : Lati longistjimique vermes , quitotius intestini longitudinem interdumadaquant.