43 i
NATURALIS HISTORIE LIB. XXV.
Similiter ea, quam eupleam vocant, traduntque ea pe-runctos commendatioris esse fama;. Artemisiam quoquefecum habentibus negant nocere mala medicamenta, bef-tiamve ullam, ne solem quidem. Bibitur & hxc ex vinoadversus opium. Alligata privatim potens traditur, potaveadversus ranas.
Pericarpum bulbi genus est. Duae ejus species : corticerubro alterum, nigro papaveri simile. Sed vis major quàmpriori : utrique autem excalfaciendi. Ideo contra cicutamdantur : contra quam & thus, & panaces, Chironium prae-cipue. Hoc & contra fungos.
Ex herbis medicinœ > membratim , observato artuum
ordine.
C \put Verum & generarimmembratimquesingulis corporum
11- morbis remedia subtexemus, orsi a capite.
Alopecias emendat nymphaeae & cicutas radix , si unàtritae illinantur. Polythrix distat à callitriche, quod juncos
(49) Ou peut-être eucleia , comme onlit chez Theophraste, au sujet de l’an-tirrhinon. Or chez cet Auteur eucleian’est point un nom de plante , mais lesynonyme de gloria & de fama ; carSaumaife prétend que Pline est tombéici dans cette étrange méprise , la-quelle au surplus ne peut palier quepour une inadvertence pardonnable,dans un Auteur accablé de recherchesausti laborieuses que les siennes.Voyez , au reste , Théophraste, Hijì.liv. 9 , chap. it. Quanr aux manus-crits de Pline, ils portent la plupart eu-plea. Le seul second manuscrit Royal,
porte Eupilia. Mais plusieurs manus-crits consultés par Dalechamp , por-toient eucleia ; ce qui semble autori-ser la correction & la critique de Sau-maise, quoi qu’en dise le Pere Har-douin.
(50) Théophraste , ibid. dit cela del’antirrhinon. Voyez la ncte précé-dente
(51) Apulée, chapitre 10, tit. 1 :Ad iter faciendum : Herbam arte-misiam monoclonon Ji quis iter faciensfecum in manu portaverit , non sen-tiet itineris laborem. Fugat & demo-nia in domo polita , & prohibet mala