4 6 2. NATURALIS HISTORIEE LIB. XXV.

eam Callimachus acanthida appellat, alii pappum. Necdeinde Gratcis de ea constat. Alii erucae foliis esse dixe-runt; alii roboris, sed minoribus multo : radice alii super-vacua, alii nervis utili, alii potu strangulante. E diverso qui-dam regio morbo cum vino dederunt, & contra omnia ve-sicae vitia : item cordis & jocineris. Renibus extrahere are-nam dixere. Ischiadicis drachmam cum oxymelite ab am-bulatione propinavere : torminibus quoque in passo utilis-simam : praecordiis etiam cibo ex aceto eam praedicantes,serentesque in hortis. Nec defuere, qui & alterum genusfacerent, nec quale ester, demonstrarent, contra serpentesin aqua bibendam, edendamque comitialibus dantes. Noseam Romanis experimentis per usus digeremus. Lanugoejus cum croco & exiguo aqua: frigida: trita illinitur epipho-ris : tosta cum mica falis, strumis.

Ephemeron folia habet lilii, sed minora, caulem parem,florem creruleum, semen supervacuum, radicem unam di-gitali crassitudine, dentibus praecipuam, concisam in acetodecoctamque ut tepido colluantur. Et ipsa etiam radix mo-biles fistit. Cavis & exesis imprimitur. Chelidonia: radixex aceto trita continetur ore. Erosis veratrum nigrum im-ponitur : mobiles utralibet decocta in aceto firmantur.

(95) Diofcoride, liv. 4, chap. 97.

(96) Diofcoride, Ibid.

(97) Diofcoride , ibid. attribue ceteffet , non à la racine , mais au doc-eo n cotonneux ou pappus de Ia piante.

(9S) Apulée, chap. 75 , tit. 5 : Adlumborum & coxarum dolorem : herbafenecion perse trita , 6' jejuno , in potu 3data , validissime proferre fertur.

(99; Voyez la figure de l’éphêmeron

chez Mathiole , fur le quatrième livrede Diofcoride , p. 1111.

(100) Confirmé par Diofcoride,ibid. ; 8c par Galien, liv. 6 , de Fac.Simp Med. p. 175-

( 1 o i ) Diofcoride, liv. 2, ch. 211.

(102) Diofcoride dit que, cuit avecdu vinaigre , il appaife le mal desdents, si on les en frotte, liv. 4 , cha-pitre 15 r.