470 NATURALIS HISTORIEE LIB. XXVI.
multis totos utique vultus, oculis tantum immunibus, des-cendentem vero & in colla pectusque ac manus, foedo cu-tis furfure.
Non fuerat hiée lues apud majores patresque nostros. Etprimum Tiberii Claudii Cadaris principatu medio irrepsitin Italiam, quodam Perusino Equite Romano Quaestorioscriba, cum in Asia apparuisset, inde contagionem ejus im-portante. Nec sensere id malum fceminae, aut servitia, ple-besque humilis, aut media : sed proceres veloci transitu os-culi maxime : foediore multorum, qui perpeti medicinamtoleraverant, cicatrice, quam morbo. Causticis namquecurabatur : ni usque in ossa corpus exustum esset, rebellantetaedio. Adveneruntque ex vEgypto genitrice talium vitio-rum medici, hanc solam operam afferentes, magna suapreda. Siquidem certum est, Manilium Cornutum e Prae-toriis legatum Aquitanicae provinciae, H. §. cc elocasse in
eo morbo curandum sese. Acciditque saepius, ut nova con -tra genera morborum gregatim sentirentur. Quo mirabi-lius quid potest reperiri ? aliqua gigni repente vitia terrarumin parte certa, membrisque hominum certis, vel statibus,aut etiam fortunis, tanquam malo eligente, haec in puerisgrassari, illa in adultis : haec proceres sentire, illa pauperes.
L. Paullo, Q. Marcio Censoribus, primum in Italiam
(i) II est évident que c’est de Claude,& non de Tibete, que Pline a voulu
f urier. On ne conçoit pas commente Pete Hardouin a pu s’y méprendre.Pline dit que cette maladie a été incon-nue de ses ayeux , & même de sonpere. Or le Pere de Pline étoit con-temporain de Tibere, comme Plinele fut dans fa jeunesse de l’EmpereurClaude.
(z) Et non pas Manlius , commel’appelle Plinius Valerianus, qui co-pie ici notre Auteur incorrectement,ou qui a été mal servi par les copistes.
(4) Somme qui équivaut à deuxmillions de livres de notre monnoie.Le Pere Hardouin soupçonne ici quel-que exagération , qu’il impute à uneerreur de caractères numéraires, de lapart des copistes.