THEORIA COMBIN. OBSERV. ERRORIBUS MINIM, OBNOXIAE. 5

5

Confideremus porro integrale f x<p x ■ dx inter eosdem limi-tes, cuius valorem ftatuemus nA. Si omnes errorum caullae fim.plices ita funt comparatae, vt nulla adfit ratio, cur errorumaequalium fed fignis oppofitis affectorum alter facilius produca-tur quam alter, hoc etiam refpectu erroris totalis valebit, fiueerit —x)“£>x, et proin neeeffario Ano. Hinc colligimus,quoties A non euanefcat fed e. g. 'fit quantitas pofitiua, neceffa-rio adeffe debere vnam alteramue errorum cauffam, quae velerrores pofitiuos tantum producere polfit, vel certe pofitiuos fa.cilius quam negatiuos. Haecce quantitas A, quae reuera eft me-dium omnium errorum pofiibilium, feu valor medius ipfius x,commode dici poleft erroris pars conflans. Ceterum facile pro-bari poteft, partem conftantem erroris totalis aequalem effe ag-gregato partium conflantium, quas continent errores e finguliscauffis fimpiicibus prodeuntes. Ouodll quantitas A nota fupponi-tur, a quauis obferuatione refecalur, errorque obferuationis itacorrectae defignatur per x , ipfiusque probabilitas per <Q r x, erittc — x — A, (p'x'—<px ac proin fx'<p'x'.&x'—fx<px.dx — fktyx. dx— A — Ano, i. e. errores obferuationum correctarum partem con-ftantem non habebunt, quod et per fe clarum eft.

6

Perinde vt integrale fx§x. dx, feu valor medius ipfius x,erroris conliantis vel abfentiam vel praefenti^n et magnitudi-nem docet, integrele

" Jxx(px. Ax

ab x — —c» vsque ad xn-j-00 extenfum (feu valor medius qua-drati xx) aptiffimum videtur ad incertitudinem obferuationum ingenere definiendam et dimetiendam, ita e duobus obferua-tiontim fyiteinatibus, quae quoad errorum facilitatem inter fedifferunt, eae praecifioce praeltare cenfeanlur, in quibus inte-