THEORIA COMBIN. OBSERV. ERRORIBUS MINFM. OBNOXIAE. 7

tractationi analyticae magis refragatur, dum ea, ad quaeprincipium noftrum perducit, mira tum fimplicitate tum gene*ralitate commendantur.

7 -

Statuendo valorem integr.ilis JxxQx.dx ab x~ —cc vs-que ad xr;-]-oc extenfi zzmm, quantitatem m vocabimus erro-rem medium metuendum, fiue jimpliciter errorem medium obfer-vationum, quarum errores indefiniti * habent probabilitatem re-latiuam tpx. Denominationem illam non ad obferuationes im-mediatas limitabimus, fed etiam ad determinationes qualescun-que ex obferuationibus deriuatas extendemus. Probe autem ca-vendum eft, ne erior medius confundatur cum medio arithme-tico omnium errorum, de quo in art. 5. locuti fumus.

Vbi plura obferuationum genera, feu plnres determinationesex obferuationibus petitae, quibus haud eadem praecifio conce-denda eft, comparantur, pondus earum relatiuuru nobis eiit quan-titas ipli mm reciproce proportionalis, dum praecifio fimpliciteripfi m reciproce proportionalis habetur. Quo igitur pondus pernumerum exprimi poffit, pondus certi obferuationum generis provnitate acceptum elTe debet.

8 -

Si obferuationum errores paiteni conltantem implicant, hancauferendo erior medius minuitur, pondus et praecifio augentur.Pietinendo figna art. 5, defignandoque per m errorem mediumobfeiuationum correctarum, erit

irim = fx'x'<p'x . = f(x — A) 2 Qx . d x == fxxtyx . dx

— 2 hjx tpx. dx-f AA/£x. dx — mm~ &. AA -}-AA = mm — AA.Si autem loco partis conflantis veri A qnantiias alia l ab obfer-vationibus ablata eflet, quadratum en oris medii noui euaderet— m m — 2 A V-\- 11 — miri -f- (l - A) e .