AD STATUEND. See. MORBOR. NAT.
Hanc distinctionem tentavic Gale-nus libro i. Methodi capite i . Cumenim quidquid prteter naturam com-ponit corporis statum morbosum ,stt, vel vitiata functio , vel affectuseam vitians, vel ejus causa necessa-rio prascedens, vel effectus necessa-rio consequens ; causam & effectusmerito k ratione morbi statim sub-movit , relinquens affectum, &'vi-tiatam functionem , tanquam ea ,quibus dubitari potest , an ratiomorbi conveniat > sed protinus &hanc rejicit dubitationem, ex quoenim omnes consentiant, ad mor-bum dirigi curationis consilia, con-stetque non ad functionem lassam ,sed ad affectum ipsam laedentem cura-tionem ad’.'beri , affectum qui primofunctiones vitiat , morbi rationemhabere , non autem Issam functio-nem concludit, reliqua quae in statucorporis morboso reperiuntur, si-quidem antecedant affc ßum , mor-bi causas , si vero subsequuntur, sym-ptomata nominans, neque seclusisipsis actionibus Iasis. Hinc lococitato morbum definit ; ejjeEhm perse , aut primo aüiones ldidentem , no-mine affectus intelligens alteratio-nem, & motum circa materiam fa-ctum , seu permanentem , murataevidenter idea morbi ä statu , seuconstitutione, ad alterationem, seumotum permanentem.
41. Veruntamen hsc distinctioin nostro progressu nequaquam ne-cessaria est, cum ex filo ratioci-nationis sponte fluat; siquidem, cumstatuerimus , morbum in concre toconsistere in defectu, seu vitiocon-ditionuiji,ad actiones fecundum na-turam requisitarum, prvcul ^ du-
bio hic ille affectus est , aut status,aut constitutio , quae morbus dicidebet; hac una interposita differen-tia , quod affectus generalius quid-dam est, defectus vero conditio-num quid particularius , omnemdimissurum generalitatem, si con-ditiones deficientes accurate, & sin-gülatim in hoc, vel illo morboexponantur. Posito autem vitio prae-dicto conditionum pro morbo , pa-tet quidquid illud efficit non utimorbum, sed uti causam esse con-derandum; quidquid veio ab eodemefficitur, etiam si sit quid aliud abactione laesa, habendum esse pro effe-ctu morbi, quem sive symptoma di-xeris , sive epfgenema perinde est.
42. Et hucusque quidem pro-gredientes cohaerenter ad ideam,quam habenr universi homines demorbo in genere , nobis videmturfatis dilucide, ejus naturam rum lo-gicam , tum physicam expofuisle, adquam sane omnis ratio postularet,ut referrentur morbi orrues particu-lares ; sic ut eorum cujuslihct spe-cifica natura logice quidem per a-ctiones laesas; physice vero per de-fectum conditionum ad actiones fe-cundum naturam requisitarum ex-primeretur. Veruntamen, ea semperfuit apud vulgum in nominibusimponendis inconstantia', ut alia idearegantur in singularibus, aliä inuniversalibus, ob id fortasse , quiaaut casus nomina dederit, aut quodin unaquaque re magis cognitum abinitio fuit, id tribuerit denomina-tionis fundamentum unde est, quodnotante Platone fn Cratylo non cu -jufvis fit viri, nomen imponere, ve-rum cujufdam nominum auUoris , quiF f 3 rarior