T)e communibus principiis naturalibus. * 15

in scepticismum incidere necesse est, adeo ut nihil certum sit, in con-cursu sensuum & rationis, & quod ,ea qu* ita percipimus sint realia ob-jecta, & non mere phantasmata.

A quibusdam arroganti* insimulantur, qui de divinis attributis ali-quid determinant, quia sunt infinita & incomprehensibilia, nostramcapacitatem iongc superantia; idcirco debemus ad Deum per naturamascendere, non autem a Deo ad naturam descendere.

H*c si vera sint, non solum physiologia sed etiam Theologia ever-tetur : nam qu* nimium probant nihil probant: ab incomprehensibili-tate ad inapprehensibilitatem aut incertitudinem nulla consequentia»Brachiis apprehendere terram possumus, licet non comprehendere.Astra esse & lucere certo scimus, licet quanta lint, aut num suo an so-lis lumine luceant, non certo sciamus: A natura ergo in eis qu* suntmanifesta , a rivulis ascendendo ad fontem , primam causam Deum in-vestigamus, sed ä posteriore, at in obscuris: a Deo naturam inve-stigamus a priore, cum enim prima & minima natur* omnem sensibi-lem apprehensionem effugiant, aliud invenire non possumus, nisi quodtalia sunt absolute postibilia , & quod prudenti* divin* maxime qua-drant & quod nullo natur* ph*nomcno repugnant.

Non sumus cum Atheis hic disputaturi, sed cum eis qui Deiatemomni perfectione pr*ditain agnoscunt: Easque tantum divinas per-fectiones proposuimus, qu* causas ph*nomenwn natur* spectant.

Postulatum secundum. Secure acquiescere debemus inconcurrentibus sensus & Rationis testimoniis , quod objeblapercepta fint realia , & non mereplantasmata ,fitliönes &delusiones.

Hoc non solum evidens est ex divina benignitate & veracitatc ,quodnoluerit nos decipere aut in omnibus decipi, aut fluctuantibus tantumcogitationibus sine ulla, certitudine vivere, ffd ut evidens scienti* natu-ralis principium pr*sternendum est: nili enim supponatur vera & realiaesse ph*nomena in natura, non possumus inquirere in eorum causiis,aut scientiam illis superstruere.

26

Posttl'