xxxn

PRAEFATIO III. IV. V

III.

GEORGIVS ALEXANDRINVS

PETRO PRIOLO

M. FILIO VENETO 8.

P riscas dictiones de tribus rei rusticae scriptoribus annotatas, vt tibi latinae elegantiae studioso pa-tricio morem gererem, pro tempore breuissime enarraui. Quanquam aut plura annotassem,autenarratius ea interpretatus essem, fi mihi vel plus otii a lectione publica relictum, vel maius abImpressoribus spatium concessum fuisset. Nam tu optimus testis es, hos libros potius transcursim & intumultu perlectos, quam diligentius emendatos fuisse, adeo me morbo grauiter tentatum impressoresvrgebant. Caetera, mi Petre, si rustica praecepta euolueris, magna ex parte,sine tradente,

cognosces. Illius tamen & te & reliquos, qui Catonis, Varronis, & L.Columellae libros legent,com-monefacio, vt de multis medicos consulant, alia ab herbariis discant, nonnulla a veterinariis requirant.Sed ante omnes eum adeant virum, quem diutius ruri versatum colendo agro, tuendo pecori, fructi-bus condendis, salgamisque faciendis egregrie operam dedisse nouerint, quando res disciplinaque ru-stica potilsimum vsu & experientia docente habeatur. Vale.

IV.

NICOLAOMENSON GALLICO

FRANCISCVS COLVCIA VERZINENSIS

S. P. D.

E tsi nihil gratius duco, vir praestantis ingenii,quam tuae obsequi voluntati: tamen cum a me Palla-dii de agricultura opus vt emendarem efflagitasti, dubitaui (fateor) nunquid onus susciperem.Videbam enim quam id mihi difficile futurum esset, qui cum vmim & item alterum exemplarpaulo ante percurrissem, vitiata ea ac diuersa non paucis in Jocis ita reppereram: vt non nisi acri in-dicio discerni pofflt, quae vera esset lectio. Sed cum eain tibi de me opinionem esse animaduerterem,vt putares procul dubio facultatem mihi non defuturam si voluntas adesset: non potui non rem aggredi,ne tibi persuadere posses, me non tam non potuisse quam tua causa , cui etiam maiora debeo, noluisse.Sed gratias ago Deo optimo maximo, qui pro sua benignitate meis orsis secundos est impertitus e»eii-tus. Exceptis enim non pluribus quinque locis, vbi licet verba interrupta videantur, sensus tamenelici facile potest, caetera omnia ( vt equidem arbitror) ita sunt pro parilitate ingenii mei emendata,vt si qui legerint, eis a me satisfactum iri non dubitem. Caeterumillud non omittam, Palladium nonmodo quae apud Catonem, Varronem, Columellam, Martialem, Magonem Carthaginenscm, atque aliostum Latinos tum Graecos, qui de re rustica scripsere, optime tradita inuenerit, excerpsisse; sed etiam,quae subinde vsus cunctarum rerum magister mortales docuit scitu digna, collegisse, & in hunc libel-lum quam diligentissime elegantissimeque contulisse. Cuius vt praecepta magno erunt agricolis adiumen-to, ita stilus dicendi pro qualitate materiae adhibitus viris etiam eruditis voluptati non mediocri. Vale.

* Habetur in sola lensoniana: fertinet ad Palladium.

V.

PHILIPPI BEROALDI EPISTOLA.

D e agricolatione praecipere apud priscos regium ac principale munus fuit , siquidem Hiero Attalus &.Archelaus reges, Xenophon ac Poenus Mago Duces de ea re non parum multa prodiderunt. Sedapud Romanos clarissimi rei rusticae conditores sunt Porcius Cato, M. Varro, Columella, atquePalladius, quibus veluti solidissimis fulturis omnis rusticatio innixa fulcitur; Plinium enim vt Achillemfernher excipi par est. Hosce vno volumine connexos nuperrime impressit Benedictus,* bibliopola Bo-noniensis castigatius limatiusque, quam priores impressores factitaverint, additis non paucis appendi-culis, quod veluti illicium emtori fit, eumque faciat emturientem magis. Quicquid id est, lector can-dide, quaeso boni consulito.

* Ita est in editione Bonon. 1494.. at iaRegiensi 1496 nominatur Dionysiut deBmhochh, s*u volente itaBerealdo , /eu ipsmt Bibliofolat ingenio.

VI. IVCVN-