PRAEFATIO VI, VII. VIII,

VI.

IVCVNDI VERONENSIS

XXXIII

IN

LIBROS DE RE RVSTICA

AD LEONEM X. PONT. MAX.

PRAEFATIO.

R erum rusticarum studiis seraper sum incredibiliter delectatus B. P. quod eae, qtrae ex illis capiuntur,voluptates : proxime ad sapientis vitam videntur accedere: habent enim rationem cum terra:quae nunquam recusat imperium, nec vnquam sine vsura reddit, quod accepit. Quam ob renicupiens hanc vitam, requietu aliquando, oblectamentumque futuram senectutis, si ad eam vnquamIesii Dei Opt. Max. munere peruenerim: cum alios libros de cultura agrorum, tum praecipue Catonis,Varronis, Columellae, Palladii sic semper studiose legi : vt satiari delectatione non postem, videbarenim illis legendis ruri este, villas habitare, M. Curii, L. Quintii Cincinnati felicem illam vitam degere;quorum alter, cum de Samnitibus ac Sabinis triumphasset, & dc Pyrrho, in agris consiimsit extremumtempus aetatis, vbi ad focum sedenti magnum auri pondus Samnites cum attulissent, spreto auro, magni-ficam illam vocem edidit: non aurum habere praeclarum sibi videri; sed eis, qui haberent aurum, im-

E e rare : alter dictator factus, a villa in senatum accersitus est. Hos ipsos libros summa mea in illoseneuolentia cum antiquis contuli exemplaribus, accurateque etnesidaui, adhibito tamen indicio ami-corum, & doctorum hominum : tum Aldo nostro dedi, vt suis typis excudendos curaret : idque cumfactum sit non indiligenter, sanctitatis tuae felicisiimo nomini eos mincnpaui, cum ob meam erga illam sum-mam obseruantiam, tum etiam, quia tu digniffimus omnium eo munere occurrebas, nam libri, in quibusde vitibus, & pastoribus , & patribus familiarum tractatur, cui conuenientius dicari possunt; quam ei,qui vitis est foecundislima, qui pastor optimus, qui pater omnium? «t not 1'^, Ego sum vitis vera,vospalmites. Ego pastor bonus, qui satago mearum ouium, & cognosco ottes meas, & me illae contra. Tuvero B. P.accipias velim munus hoc, qualecunque est, a Iucundo scruo tuo benigna fronte: vt spero,facies, es enim persimilis Dei, cuius locum tenes in terris, amat ille pium cor, amat puram Mentem,ailiat simplicitateia offerentis, non munus, Venetiis Idibus Maii. M D XUU.

VII.

ALDI PRAEFATIO.

STVDIOSIS S.

E X omnibus iis actionibus, ad quas propter excellentiam animi natus vnusquisque videtur, nulfat«omnino praestantiorem esse duco, quam cum omni studio contendimus, vt non modo nostraeaetatis hominibus, sed ipsi etiam posteritati consulere possimus. Itaque nos de veteri nostro in-stituto hanc voluntatem retinentes, denuo Moderatum Columellam cum aliis, qui rem rusticam silis libriscomplexi sunt, quam licuit accurate recognitum, nostris typis excusum emittimus, in qua editione, vtInterim reliqua silentio praetermittam, indicem quidem certe, qualem adhuc in holce scriptores desi-derastis, addidimus. Fortunati vero in Columellae carmen expositionem ea ratione omisimus, quodneque fatis dignus ille videbatur, qui scriptori tam egregio veluti interpres attexeretur: & studia ve-stra remorari magis, quam adiuuare poterat, nihil enim vobis ab officina nostra praestari volumus, nisiquod fru&um, & vtilitatem non minimam alserat. Valete.

VIII.

ALDVS LECTORI SAL.

I AMPRIDEM decreui, quacunque in re postum, prodesse studiosis. Quam ob rem pefquattl vtiEvisum est futurum , si hic de diebus & qui in viginti quatuor partes, de qui in duodecim dividuntur:tum de horis, quae sunt apud Palladium, nonnihil dicamus. Atque eo magis, quod a perquam pau-cis aetatis nostrae hominibus intelliguntiir. Dierum duo sunt genera, alii naturales: alii ciuiies. Na-turales, quibus nunc pastini vtiniur: constant quatuor dc viginti partibus aequalibus ab occasu solis ad

e alterum