DE RE RVSTICA.

47

XXX. B v B v S frondem vlmeam, populneam a , querneam, ficulneam * vique-dum habebis, dato, Ouibus frondem viridem, vfquedum habebis, praebeto f. Vbi se-mentim facturus eris, ibi oues delectato c , & d frondem vfque ad pabula matura Pa-buluin aridum quod condideris in hieme, quam maxime conferuato, cogitatoque liiems fquam longa flet.

XXXI. Ar oleam cogendam quae opus erunt,parentur. Vimina matura, sa-lix * per tempus legatur h , vti siet c vnde corbulae fiant, & veteres sardantur, fibulaevnde fiant. Aridae iligneae, vlmeae, nuceae, ficulneae, face d vti in fiercus, aut in aquamconficiantur inde vbi opus erit, fibulas facito, vectes iligneos, acrufolios/j laureos

vlmeos

VARIETAS LECTIONIS.

f C. XXX.] a) populeam I. B. R. b) ficulnamque Pol. ficulneamque a. V. «) delegato a. V. delicatoPol. 2. d) it omitt. P. e) dato add. a. V. f) byemis luntt. [ C. XXXI.] a) salices a. V. b) le-gantur a. V. c) fit J. B. R. d) fac in Pol. e) coniciantur P. f) aquifolios a. V. g) aut I. B, R.

NOTAE VARIORVM.

dedit, louem cum diis ceteris , i. e. cum ßellis profe-stum in Oceanum , Aethiopibus eum ad epulas imitan-tibus. Perquam imaginem fabulosam Homerum signi-ficasse volunt , hauriri de humore nutrimenta sideribus,qui ob hoc Aethiopas reges epularum caeleftium dixit,quoniam circa oram Oceani nonnisi Aethiopes habi-tant , quos vicinia fotis usque ad speciem nigri colorisexurit. Aliquid etiam de opinione hac veterumdicere memini in spicilegio Theocritico ad Idyll.2. Qtiain Cato sitientem lunam , Propertius sic-cam appellat 11,17. Nec licet in triuiis sicca requie-scere luna, Aut per rimosas mittere verba fores. EtPlinius 17,9. Quocunque tempore fiat , curandum,vt ab occasu aequinoftiali flante vento fiat , lunadecrescente ac sicca. Contra vdam dixit ApuleiusMiles. 11. cum plenilunium est: Ifla lucesocmineacollustrans cunila tnoenia,ifvdis ignibus nutriens lae-ta semina. Varro xegl edgteem, Aquulentam. Tucum tremula , aquulenta apud alta littora, Orh is, acreluces nobilis omnibus , Vt recte emendauit Ger-maniae suae ornamentum Ianus Gulielmius. Por-ro quod ad luna msitientem attinet, optime con-uenit diuerbium rusticorum nostrorum, qui, cuminterlunium est, dicere solent: DeMaen is tebier.M E V R S. Multa etiam de luna silente & amicistacitae apud Virgilium lunae silentiis Ang. Polit,miscell. c. 100.

30 Oves delectato) ElegantilH-mum verbum hinc incommode sublatum fuerat,ac pro illo, Delegato, importune repositum, quodmultis modis parum hic aptum elfe intelligitur.Deleftato, in cunctis manuscriptis offendimus.Apud Plinium etiam, qui praecepta Catonis destercore colligit, eodem pacto legitur. Vi C T.Locus Plinii est 17, 9 f. 5 sententia est, vt puto,oues este detinenda» & quasi deligendas , vt foe-cunditatem agro concilient. Iam aduocaratSchoettgenius Non. 2,224. Nam in loco illo qua-drigarii hostem deleti are certe est detinere. AdI. c. Plinii laudat Dalecampius etiam Titinnium:

Quod ea parasitus habeat, qui illum sciat dclicere, it no-blem facere postit de die.

30 Frondem vsq_ve ad fabv>la MATVRA) Manifesto mutilatus locus.Restituo ex V. C. Frondem vfque ad pabula maturadato. M E v R s . Crediderim tamen a breuitateCatonis & consuetudine non abhorrere omissumverbum. Certe plura id genus paflim apud illumoccurrunt. Vide v. g. 37,2.

30 HlEMS V A M LONGA SIET)Non contemnenda lectio Iuntarum hiemis. No-ta obseruatio, quam Voffii verbis proponemusde anal. c. 33 Antiquis nullus nominatiuussic (in Scum consona praecedente) desinebat, sed inter duasvltimas consonas media erat vocalis.

31, i Salix per tempvslega-T V r) Locutio Catoni vsitata, pro in tempore actempestiue. cap. J per tempus eum condito, c. 6 vm-bram per tcmprn habet , Plant. Menaechm. Per tem-pus aduenis. ita Per ver, per sementim, per rorem, &similia. P 0 p m a.

31, 1 Fijviab vti fiant ari-dae) Videbatur mihi aridae transpositum esse,collocandum post ficulneae •. Verum paulo postobseruaui, si interpungatur, vt iam factum est,nihil subesse difficultatis. Ante legebatur, Sar-ciantur. Fibulae vnde fiant aridae ite.

31, I CONIICIANTVR) Quod e Pol.obseruatum est, coniciantur , ad veterem morempertinet alterum i in deriuatis ex iacio omittendi,de quo ad Fabrum iam laudauimus Brouckhuise-nium ad Tib. 1, 9,54-

31,1 Inde, VBI OPVS ERIT) Hancvehit parenthesin puto, quasi dicat ; ex his enknquae nominaui generibus, ilice, vlmo, nuce,ficu, fibulae parari possunt.

31, 1 Acrvfolios) Non ausim mutare,< 5 c reponere Plinii aquifolios .. Forte enim Catoaquifoliam arborem vulgo dictam, vocat acrifo-liam, ob praecipuam acrimoniam, qua etiam ve-neficia