Heroica.

il

It,

auris:

avagao-

oris?

aci

rete!

res.

lia,

m

•to.

trabani.

rdis.

k,

istis,

iri.

s

sci

im;

Mi,

M,

jUCffli-

njrati

Ouia

Quin potius nemorum secessus inter opacos,Solus amem longis consumere fletibus sevum?Forte meo vel erunt lacrymse medicina dolori.Ante tamen myrtum, & ferrugineos hyacin-thos,

Et casiam, & violas, & candida lilia carpam.

Et cineres, Alphonse, tuos ornabo supremisMuneribus, spargensque rosas altaria circum,Plorabo, & tenui plorans cum murmure dicam:Floribus his, suprema tibi jam munera solvo.

His Almon lacrymis, his Iulius ora rigabat:

Nara quid ego invisas durem fastidia lucis? ■Postquam crudeles superi, crudelia fataAlphonsum rapuere,mori me denique cogis,Nuper eras, qui vita, mei nunc causa doloris.Rumpite pastores calamos, date carmina ventis,Alphonsus periit, non fert jam carmina tempus.Ille dabat calamis animos, cantusque movebat:Illi & erant calami, & cantus, & carmina cur*.

Vidi ego,coelesti quos nectare nuper alebantPierides, Clarii sub vertice montis oloresEt gemere & niveo plumas avellere dorso.Turbatisque ferunt errasse per avia castrisRupis apes Clari®, sacro quae meile beatosSaepius Aoniis vates pavere sub antrisNam mufis ut apes, rausis ut amantur plores ,Te, Mancine, & apes, & amarunt te quoqueolores.

Et tua Pan magnus, Franci Pan arbiter orbis,Et fidus Pani tua funera sensit Jiilus.yienseruntnymphae,fenseruot maxima divum

Nump