Heroica. 65

Quid cessas anime, increpitat, quando Ipsa vocatres?

Ah pereat inecum,mihi ii quid amabile formae est:Atque Helena saltem casta flagret aequore Cyprus!Nec'plura his, jaculata facem stetit. Ilicet arsitExtemplb fulgur, tonitruque exterrita pinusExomuit flammarum undas, & fragmina cocioSustulit avulsae disjecta mole carina;.

Nec tantum, ruptis quoties fornacibus /EtnaHorrendum sonat, accensas liquefacta per aurasSaxa volant, piceusque ambustae nimbus arena;Pellitur,atque imo discluditur Insula fundo:Horrifico quantum tabulata excussi fragoreAere dissiliunt, truncisque cadavera membris,Scminccesque artus, & grandes orbe molares,Elagrantefque artus, & grandes orbe molares,Elagrantefque trabes nube evolvuntur eadem,Et coelo confusa gemunt, magno inde sonorePrecipitant, pelagus stridenti extinguit in unda.

Nec verö stetit hic strages, sed tempore eodemAfricus incumbens pelago taedafque volantes,Praecipitefque globos, & saxa reciproca longeDetulit, & socias subeuntes pone carinasInvolvit flammis: illa; piceo unguine pinguesAccipiunt inimicum ignem, similique fatiscuntClade ambae. Furit immiflis Vulcanus habenisTranstra per, <ct liquidis manantia robora certis,Avulsasque trabes disterminat aequore toto,Tristes rei liqui as. Fluitat captiva supellex:Scuta virum, galaeque, & Cypria gaza per undas,Signaque rapta Ducum, transflxaq; pectora remis,SekÜ.Carm.S.j. E Et