Satyrä.

i P$

Nil sapit aegrotis. Suffundit tristis amarorFercula,fi qua adsunt,dulcissima. Jam neq; gratumAmbolium tibi, rura licet Peneja vincat,

Nec jucunda foret Lutetia. Jam neque TaffiBelligeransGoffredus,amanfVeplaceretAmyntas:Majonid® necMusa, tui nec Flaccus amores-Sed quid ego haectecum? Nam firmis ut tibimembra

Viribus, & laetae sint integra flore juventasSit labor hic medicum penes. Est quo tendiniüäultra.

Quäle sit id, paucis, Faber, accipe. Tanta miselliCorporis est fi cura, datur fi copia magnaTemporis huic uni, si magna impenditur seris jUt bene sit menti, paulum advigilasse pigebit?Hoc tamen est, hoc quod juvenum pars magnarecusant;

Nec pars ulla fenum: hoc omnis male respuit tetaSi,Horum aliquem soles, ut summum jusseris octo

§ merere secessus latebras, ubi solus Olympot sibi rite vacans, sterna negotia tractet:Humanasque brevi secludat tempore curas.Audis ut lepide ludos facit, atque (alubrisConsilii auctorem salibus perfundit amaris*Infcitifque jocis ulciscitur? Ast ego, cum fasUlcisci foret, ac Aliferum ridere vicissim,-Indignor magis. En annis non parcitur, artusUt vigeant; mens ut valeat, prope parcitur horis,O furor! Est anima: praelata cuticula. Tanta estVermibus amplum epulum, pinguem que pararesaginam.

N a

Cor.