Continuö arrectis,quin imus? ait: Geta! DavelHuc aliquis. Mox jungat equos rhedarius. Et jamInsilit in rhedam impatiens. Regina voluptasSie jubet. Interea frustra bonus intonat altümHenovius, frustraque arctos ad sidera callesAdmonet inclamans, seque & sirnra pulpita vexat.Floridor isti oculos & mulcet suavius aures.Ipsa Dei pateat schola, vox sonet ipsa docentis:Molcrii schola vincet. Amant sic pascere sensusGens stulta, impastasq; sinunt languescere mentes.

Lucrum, fama, veletudo,nil spernitur horum.Et quas mensa tulit de sorte ac foenore leges,

Et quas sanxit Honos, & quas Medicina probavit,Religio est violare. Tuo gratare labori,Hippocrates, labor iste Deum te fecit: adoratTe, nutusque tuos, tenerae gens pellis amatrix;Praeque tuis spernit divina oracula dictis.

Nam si gurgulio intumuit, si phlegmate faucesDeciduo minimum irrausere, humore malignoSi turgent oculi, numerive oblita priorisVenaincompositümmicat,autsub pollice languet:Ad Medicum mora nulla. Hic alta sede verendusConsidet: ac vel uti causas & crimina discensiEacus, immitemque sedens quaesitor ad urnam,Multa virum rogat, infelix quae cuncta fateriCogitur, urgerent veluti tormenta nocentem;Et quamvis arcana, ac saepe pudenda fatetur.Dein paulum subsistit, & imperiosa severusFert decreta senex, dives quae pallidus audit:Gisoere nec contra quicquam aut mutire potestas.Edicit, cessent incoepta negotia ? cessant:

N 3

San-