Satyrn.

198

Stnguis eat venis ? sanguis datur. Improba venterServet inassuetus longum jejunia? servat.

Vina vetat? quis non abstemius? Urbe relictaRus iri jubet? itur: abiri mandat? abitur.Tantus amor vitae sedet, & tam invicta cupido.Hoc lipeatmiseris:mentis modo commoda nesimDeteriore loco. Cur ergo languida morbisDum stupet, exui tat male trossulus, & sibi belleEsse putat securus ? Uti, se corpore sanum,

Si clamet, cruciat quem febris; & abditus imisRenibus aut fibris vessicae calculus haerens.

Quae non iste probet medicamina? quid ve laborisDefugiat, morbo miser ut se liberet uno?

Par animi sit cura: nihil, quo sumere vires,Atque vigere queat, praeter sinat ire; beateQui studet esse sibi, veneque est laudis amator.Hoc agat,hic vitam labor occupet unicus omnem.

Sein' mentis dicenda tibi quae vita salusque?Qui ve vigor?Sanum hunc animum recteque va-lentem

Crede, Faber, vitii qui purus, & integer omnemCorpoream abstersit, quaecunq; erat allita, labem.Nam concreta licet nascenti inoleverit olimMulta lues, & stirps multorum inata malorum,Est oblisa tamen stirps illa, omnesque recisiCum trunco jacuere, & inerti stipite rami.

Dein nova si trudat fruticatus germina caudexPestifer; hrec animus primo vigil enecat ortu.Haud ullam factura suis virtutibus umbram.

Sic viget ille, luique potens, rebusque caducisAliior; & nullo tardatus pondere, terras

Quo

Oma

Hoc

Nili

Seu

Scru

Ipsa

Nec

AM

M»

Com

Sedui«

CA5

Ex alVileHoc i

Depri

te]

'emp

His

Diisf

Visere

Quii

firpi

Grat

Jume

Excc

1