IJ>

I, Puerilit amorit specimen,

Guil, Absit vero, earissime Avuncule! se-qui «ec possim, nec sustineam. Quid si diraimihi post imprecaretur pater!

A'vint. Atqui faustis mei* mactator pre-cationibus.

Guil, Macter licet: haud impetrare tamen, me possum quin patria lateri adhaeream. Avun-cule lectissime!

A-vnrtc Singuli* itaque diebus cani* instartractari, huc illuc protrudi, alapi« continuo,nulla tua culpa meritis, excipi, potius ama*?(perpeti mavis).

Guil. Dolet certe — attamen, quid agam?qui (voluit ita Deu«) so ut patri filius natus sum;haud ita inhumane, ut puto, me utplurimumtractanti.

At/unc. Pudendum, quando parentum de»licta (dissimulare) propugnare debet soboles.

Guil. Quod fi, Avuncule carissimel gra-tiam mihi tuam ex voto probare velis, patremexorabis, ut conspectum ipsius subire denuoliceat; ut omnem mittat indignationem j egovero fratrem meum limi* oculis 'hausi ampliusintuebor; licet costas mihi omnes dilaceret, Pia-vetne, Avuncule!

Arvunc (ulnis eum amplexans) Tui simi-lem, Guilielme! quae terra producat ? (ubi ter-rarum repcriam ? )

Guil. Promittisne mihi itaque, quod rogari,carissime Avuncule!

Avnnt, Quid igitur, Guilielme, delicia*«eae!

B 2 Guil,