ao I. Puerilit amoris [steinten.

Guil. Patrem te mihi reconciliatum redderevelle.

Avunc. Promitto, Guilielme! en tibi der*tram! avunculum noli me compellare, nili velpatrii animum tibi benignum reddam, (deli-niam) vel te, ut mccumsis, accipiam, Audiine?en tibi dextram —

S c e n a 111 .

Pater. Carolus cum prioribus,'

Pater, Mirum! gaudeamne? pusionem,ne*bulonem illum, quem pater punivit, (a patrepuniendum) patrocinio exceptum esse! —(Guilielmo) Apage: oculis te subducas meist(ferre te non possim —) Carolum tu adfpicias:quem gaudio adolescere video! in te vero oleum'perditum & opera.

Avunc, (furore) Frater! — veruratamen,ita esse memini — nos solos mitte! (abeas, utsoli simus) (Guilielmus abit) (Carolum alloquens)proripe te!

Carol. Quid me urges ? non tuum, sed pa-tris optimi filium! qui pater simulae jusserit ,abibo.

Pat, Bone Deus! misellus ille infans quid, commisit in te i (barbarum ferine tegeris!) bar-barus & inhumnus certe videris!

Avunc. Bilis cui non moveatur? — quodsi non abeas illico, quid tibi mali — ?

Pat. Abeas modo, dulcis Carole!

Car,