»r

I. Puerilst amorit fpecimetu

Avunc. Quid meminisse — hisce meis ocu-li» video. Maligna illa progenie», Carolus,ictu», quot celare novit, ipsius lateri impingit,ut prae dolore clamitaret: tu vero Guilieltnuiaomnia haec vis diifimulare; & quod in ejus

fronte aliquam animadvertis austeritatem, depe-xum cum a mensa dimittis ? phy —

Pat Quid illud? quis Caro lura illud com-tnitentem viderit?

Avunc Ecquis? ipse ego; hisce oculis vidiillud: ambobus hisce!

Pat. Caiolum — — fieri posse prorsusdego.

Avunc. An omnino negas? mendacii ita-que me arguis?

Pat. Minime omnium arguam! noli tantoferri impetu (affectu). -

Avunc. Impetu fatis aequo debitoque; quopergam ?

Pat Pergat; per me licet: illo dentumlenito furore plura colloquemur

Avunc. Furore, ais furore? furendum(saeviendum) est tandem; ubi omni tua humani-tate nil proficis. Quotiesne tibi dixi, quotiesrogavi: in Guilielmum ne adeo inveharis neeCarolo tantum indulgeas! quid juvi? (profeci?)malum idem!

Pat. Bona est, credo, frater! animi vo-luntas. Attamen hoc potius a te optarem, utliberorum meorum disciplinae prorsus te nonimmisceas. Pater sum ego, qui liberos suospenitius cognoverit.

Avunc,