I. Puerilis amoris specimen, 2s

nebulonem, quemegomet prae oculis vix ferrepoffim, summis effert elogiis — Utcunque re»se habeat, Carolus specimine proposito sese iamprobabit.

S c e n a VI.

Pater, Carolus, poslqueGuilielmus.

Cm'oI. Ah, pater suaviffitne! jam denuo,quod confideres, (tecum cogites) Guilielmuspugni» me dontudit! — contundit me quo-tidie.

Pat An te percussit? impium illum nebu-lonem ! hodie adhuc sese fora» proriperejubebo.

Carol. Euge, bene! jubeas! alia* etenimnec laeto nec tranquillo vivere mihi licebit. Vul-tu modo torvo me intuebatur.

Pdt. Hem malignum! & quid caussae?

Carol. Sibilo memet se excepisse perhibe-bat: quod tamen falso perhibet — salsis-sime ! >—

Guilielm. Mittit me, huc pater ! avun-culu».

Pat. Tu degener! tu impie! parum abest,quin domo exsulare patria te jubeam.

Cdrol, Exsibilo te Guiiielme! ita uttuere»

Pdt, Cum Carolo quid rei fuit ? — anquicquam obloqui sustineas? —

Gml, Nil obloquar pater!

»5

Cdrol,