II, Ineo» ßaftft 41

Phil. Credas certius! Quam ferius sit, exhesterno jam vespere, vix illud credas.

Ern Mi care Philippe! quae ex hesternademum vespera addisci coepit virtus, minus fir-ma sane est stabilisque! Quo pignore certes,frater tuus hoc die in museo suo se non con-tinet ?

Phil. Numos elicere tuo» nolim i alio-quin —

Ern. Minus vero elicies ; probe eum novi,

Phil Illud tamen obtestor tibi, libris adsidet suis, quasi affixus.

Em Ego vero, diutissime jamjacn adsedifse,affirmo

.Phil. Tu quidem mala potius omnia defratre meo cogites.

Em, Tu frater ejus es; ego vero amicus,ita, ut res est, affectus, (unpaNheiisch) judico.

Phil Bene itaque; amicus ejus si essevelis, eum quoque corrigere debes, quantumpotes !

Ern, Quasi nolim; nulla vero emendatiofit momento! Bene igitur; adibimus eum Omnieum objurgabo severitate. Omne illud triste ,quod ex levitate sua redundare possit, ob ocu-los ei proponam (depingam 1 Bonum ejus ani-mum flectere adnitar, Consilio enim , quantumnovi, quemquam laedere non potest —

Phil. Consilium succurrit mihi mirandum,quod tibi proponam. An paululum simularequeas i