Pafcbxfii Quesnel . 277’

meri ejuret, Jovique sacrificet , ni faciat , mortenicrudelissimam subiturus: nonne talis juxta assertio-j nem illam, ut se tormentis subducat,- se a lege di-j vina de. non colendis diis alienis poterit eximere ?

Nonne & alius, ut declinet necem, quam vir poteriiei intentat,. nisi falsum proferat testimonium, illudpotest eructare j ut vitam tueatur ? Citeris exem-plis obviis supersedeo.

Non sic D.XHOMAS i.i.q.ioo.art.8. in corpore.,,Pnecepta Decalogi sunt omnino ,, etiam in periculdmortis „ indispensabilia „ . Sed has sequelas certe nortadmittit Quesnel ,• & ipsam assertionem inadvertentefe calamo fluxisse crediderim.

t)e Poenitentia i

78. X Gnoramus , quid fit peccatum , & vera ppniten- fi oeni-_|_ tia , quando volumusstatim restituipoffejstoni bo- tentia .nor um illorum , quibus nos peccatum spoliavit , & de-treBamus separationis istius ferre confusionem . Est 88.Expende hanc una cum sequenti.

79. Modus plenus sapientia , lumine , & charitate ,est dare-animabus tempus portandi eum humilitate , &sentiendi statum peccati , petendi spiritum pdenitent'ue i& contritionis , & incipiendi, ad minus , Jaiisfacerejustitiis Dei , antequam reconcilientur . Est 78.

Utraque propositio non obscure innuit satisfaBid-nem ordinarii absolutioni , sep reconciliationi esse prae-mittendam.' nec multum videtur esse remota ab Ale-xandrina 17. 2 J er illam praxim mox absolvendi , pce .nitentiie ordo est inversus : uti nec ä 16. & 18.

D.THOMAS 2.2. quaest. 10. art. 12. jam toties ci-tato . Consuetudo Ticclefiie semper est in omnibus a-mulanda . Fuit vero jam ab aliquot retro saeculisEcclesia: consuetudo , quod satisfactio , seu operapoenalia ordinarie absolutionem non praecesserint ,itaque nec modo illa deberft absolutionem ordi-narie, seu regulariter praecedere . Nec ignoramus ,quid sit peccatum , & vera poenitentia , quandovolumus /latim restitui postessioni bonorum illo»

$• 3 . rum,