i8 Annotationes ad prlntam Partem

ut ex dicti S. Stephani relatione, AB. 7. v.30.compertum est. Hoe supposito, qua:runt Inter-pretes Catholici: an Moyses peccaverit, resisten-do , aut Divino huic mandato per tot repetitasexcusationes se subducete tentando? Aliqui re-futata quorundam opinione Hebr*6rum, ut-pote nimis rigida, & sine fundamento excogitati,afferentium: mortaliter eum peccasle, infidelita-te,diffidendi, ac inobedientii,dicuht: quod nonsolum hon peccaverit; sed quod insuper ejus de-precationes, ac excusationes suerint multum lau-dabiles, utpote omnes eX humilitate profundissi-ma,ac falubti propri* irieptitudinis agnitione pro-manantes. Sic enim senserunt Sfi. Basilius,Hie-ronymus, Grcgorius, quos citat ac sequitur Pe-reyra in hunc loc. Alij vero opinantur , quodpeccaverit venialiter, per pusillanimitatem nimi-rum, ac inobedsentiam venialem : cujus senten-tia: sunt Cajetanus, Abulensis , CorneliusaLa-pide, quibus etiam consentire videtur Lyranus,dum ait: Non quodpeccaverit mortaliter ; sed niviis pufillanimis videbatur insuscipiendi* Dei com-missione .

1 s, Confotmitet ergo ad hoc ptöfotypoh,formari pötest discursus de qualitate renitehti*,ac deprecationum, a Vencrab. Matre adhibita-rum, pro impetranda relaxatione mandati: hancsacram conscribendi Historiam. Nemo enimnegabit, quod aliqua habeatur similitudo , siveanalogia inter hoc ptdrceptum (ob arduitatemnimirum, & eJccestüm supra vires flaturalesmulieris cujusdäm , ex seipsd simplicis, acindocta:) & intet pneceprum illud Moysi irh*positum; etenim , sicut hunc Dominus pf*-veriire voluit , suam illi voluntatem $ antequadraginta annos, praevie manifestando: sic eti-am Venerabili Matfi, saltem decem annisristS, candesh manifestavit. Si quinque vici-us Moyses restitit, ac se excusavit; quandopost tanti temporis pr*ventionem , pnrcepntandem nrgebat exeeutio : Ven. Mater similiterrestitit, feqüe, qüahtsim potuit, excusavit, perintegrum illud decem annorum spatium, quosuerat revelatione pratventa; licet tunc necdumeam urgeret prateepti eiccütio : imd conveni-ens omnino videretur ejusdem execucionis ulte-rior dilatio .* ut ipsamet n. 1 i. IntreduB. decla-rat. Csim proinde constet: dictam resistentiam,seu excusationem, durasse usque ad ipsum tempusscribendi j idcirco formandum mihi videtur deejusdem qualitate judicium , haud absimile illi,quod de resistentijs Moysis Doctores formantCatholici : Sc tam unam, quam alteram ex fu-pradictis opinionibus , secundüm diversitatemtemporüm huc applicandam este. Adeoque idprincipio; quarido necdum urgebat execiitio,existimo : excusationes illas, äc deprecationes,fuistc laudabiles, utpote ottas cx vera humilita-te, prudenti timore, alijs^ue boni spiritus princi-pijs; Econtra: ultimis temporibus, post appro-bationes, ac constantia tam Patrum spiritualium,<^uam Superiorum,judicia & adhörtamesita, nul-lus dubito, quin aliquis intervenerit excessus ti-moris, qui successivi vix non transierit in pusil-lanimitatem ; ut mirum videri nemini debeat,

eam tot vicibus ob hujusmodi trepidationes fo-rste a Domino reprehensam. Sicquc mihi vide-tur de posterioribus istis resistentijs denuoidetnfieri poste judicium, quod de Moysis iteratis ex-cusationibus formavit Cornelius ä Lapide ijs ver-bis : Dico, Moyse n peccasse veniali pitfilUnimka- -te, & imbedientid ; cum enimsuam infirmitatemperpenderet ; illi nimis inhafit , arbitrans, fi in-firmiorem ejfi, quam qui tantum onus a Deo im-positum sustinere posset ; non cogitans , Deum, quifi vocabat, fibi quoque vires , & animos suppedi-taturum. Licet ergo Moyses direBe non repelle-ret , nec detreBaret voluntatem Dei : cupiebattamen Deum aliud velle , aliumque mittere, &ad hoc nimis, adeotfi quinto, Deum ursit. Quaremerito ei, quasi nimis tergiversatori, iratus eft De-us &c. Salva tamen amicitia cum Moyse ; undemox hanc iram clementia temperavit. In e. 4,Exod.sol. 36p,

ANNOTATIO IV.

Textus ; Inde est , quod Verbum incarna-tum in ultima C<sm difiipulis dixerit: ad-huc multa habeo vobis dicere , sed nonpolest is portare modo, Part. 1. ru iqj

§. L

i.rjidEc clausula attingit Revelationem ali-A 1 quam, & quidem istam in qua AltislimusVen. Matri loquitur significans illi, opportunumtandem advenisse tempus , ad manifestandamMortalibus vitam sanctissima Virg. Mari*, Ma-tris fu* : nccnon complura illa gratiose reve-lando , qu* hucUsque ad notitiam hominumnunquam devenerant. Ubi postquam eidem de-cl&rästet motivum, patefaciendi hisce nostristemporibus dicta Mysteria occulta , ait i idfactum non fuistc in primitiva Ecclesia , obformidinem scilicet, ac dubium , quod huma-nam facile ignorantiam subire tum potuister,quando necessarium erat, ut stabiliretur Lex gra-ti*, ac Evangelium : pr*sertim, cüm in ipsis eti-amnüm' principijs adolesceret Fides Incarnatio-nis, ac Redemptionis. Cui proin Rationi moxdictam subjungit clausulam ; Inde est, &c. ac siexpresle affirmaret: quod illa verba, qu* ad su-os Christus Discipulos in sermone ultimi Cxr*protulit, A?, c. I6.v . 1 i. Adhuc multa habeovobis dicere $ sed non potestis portare modo, intel-ligenda etiam sint de his ipsis Mystcrijs, & ar-canis occultissimis Vit* lanctissim* Virginis,qu*in prxfenti manifestantur Historik : in primitivaautem Ecclesia nunquam fuerunt manifestata.

z. Verum hoc ipsum gravem movet diffi-cultatem. Ptimb quidem: quia h*c Textus S.Joannis expositio omnino videtur opposita con-textui : Christus enim, affirmando, quod mul-ta, qu* suis adhuc discipulis dicenda superestent,portare illi modd non possint: per hanc ipsamtemporis determinationem: modo , ijs indicavit:qtfod illa deberent portare, seu inteliigercinsu-

turumy