hujus sacra Hiftoria. Annotatio . XL 45

§. IV.

7, CCio equidem , quod P.Granadus i.p. de

2 pöluut. Det , Traft. 2. Difp. 3. Sc cum illoP. Ruiz, conati fuerint mitigare hanc sententiamsurrogando novam , ac dicendo : quod i licet inrebus , in quibus datur processus in infinitum 4■ e. g. in multitudine individuorum unius speciei:aut in speciebus magis , ac magis persectis subuno genere, Lee. nullatenus possit necessitariDi-vina voluntas , ad volendum id , quod meliusest} cum nimirum ob procestiun in infinitum 4nulla earum rerum sit assignabilis 4 quä nequeatdari alia melior, & iterum melior sine fine ; atta-men in rebus 4 ex quibus ea potest assignari, quamelior, aut öptirriä est : cujusmodisunt e.g. In-carnatio 4 tespectu noti incarnationis : commlmi-catio gloria: ad aliquas creaturas4 refpectd noricommunicationis ejusdetn ad ullam ex istis:Ctea-tio Mundi te spectu nori creationis ejusdem &c;quod, inquam4 tunc tlecessitetut volüntasDivi-na, ob suarii infinitam bonitatem i Si intiatanlptoperisioriert) 4 ad .Volendutri 4 ac detettnihänadum i faCCre id 4 qiiod riielius est ; non quidemheceflltatfc physici, qtiae ipsi iufierat possibili ta-ten! physicäm ad oppositum : multo mirius ne-cessitate mechaphysici : sed morali präcise 4 quinequeat determinate oppositum, Scio equiderrihoc ; sed pariter scio,quam aspera (haudabsqueratione ) videatur sententia ista Scholasticis mo-dernis 4 etiam nostratibus : & quantum hac op*posita reperiatiir Doctrina 4 quam tradideruntomnes Aritiqui 4 circa motionem Voluntatis Di-vina? 4 ad volcriduni efficaciter creaturas i Quattidifficiles insuper conseqrientia exinde deducipostent, iri rion modicum libertatis DiViri^ pfa-judiciurti , ad missi /ernei in voluritate Divininecessitate ista morali 4 faciendi id 4 quod riieliusest; Qnathvls igitur huic adharendo sementi«diflolvi facillime pollet difficultas conträ Clausu-lam proposita; nori tamen illi adHareo ; eumminime mihi persuadeam 4 quod doctrina VemMatriS redigi patiatur ad angustias tam singula-rium opiriionuni;

8; Nec etiam ignoto, quod proposita cömtra Claiifiilani difficultas resolvi facile posset peraliam qnandam doctrinam, traditam a Card; dcLrigo Toni, de Jncarn. Dißn i; At 34 - qui j licetalias sententiam Granätensis prolixe impugnave-rit 4 ex parte tamen eam admittit 4 distblveridö.Atgumeritum ex ÄuthörifafibuS Patrum peti-tum : Probat enim quod Deus feraper soleat cli-gete media meliora 4 ad consequendum filiern äleintentum j Rationes vero, quas assert,omneseo collimant , ut ponant in Dea neceffitatemquartdam ad talem electionem; Ac proptetea 4juxta harte sententiam i qriamvis non neceffite-tetur Divina voluntas ad intendendum finemcrearrim meliorem, ant ad determinandum abfo-lute! facere id, quod melius est ; attamen sup-posito,- qisod intenderit Deus aliquem finem, fic-»ri jam non potest , ut non eligat media pro pos-sibili meliora ad eundem conlequenduiri; Ad-misti igitur hac Doctrina, iterum4 ut dixi, diffi-cultas tota maneret resoluta i facile enim proba-

ri postet, quod melius medium ad hoc, ut Deusfieret homo , aliud non suerit, quam concipi dMatre Virgine , & plendgratid ! Item supposito,quod voluerit Deus finem Incarnationis , conse-quenter dicendum este 4 non potuisse eum nondeterminare tale medium. Verum , cum necista doctrina conveniat communi scholasticorumsenteritia: 4 circa motionem Voluntatis Divina ,ad volendum producere ad extra , uepote , juxtaquos intentio efficax finis solum necessitat ad ele-ctionem mediorum ad eum cohlequeridum effi-caciam 5 hinc necessitas äd höc, ut media, quaeliguntur, sint meliora ex illis , qiia providen-tur, si ponantur, futura efficacia, ex alio princi-pio ab illi interitione prörius distincto proveniredebet; Praitereaadmisto 4 tali principio nccessi-taridi Divinam voluntatem dd extrd 4 distincte»abilla intentione firiis4 riecestäriö iterum incide-remus in opiuiorierh P.Granadi jam superius re-jectam. Dc quo viddri potest noster P. Jo. Pon-dus 4 iti sto cnrßi Philosoph. Diß>- 5 O.q. i. Conchis.i. atqrie hanc ob causam, ut dixi, neque huicadhxreo doctririar:

p. Nec denique illa arridet sententia quamnoviter defendit P. Esparza in fito cursu Theol.Toni. t.Li.q.dg. iabi affirmat: quod,tam in or-dine superhatufaii quaffi naturali 4 supposite»,quod Deus serriel detefmrner, dare alicui creatu-ro existcntiam,eo ipfonecessiterur ad dandulri,ac superaddendum illi, quidquid suerit propor-tionatiimjuxta exigentiam ejus naturo 4 quin inullo horum deeste possit : riist forte in Casu ali-quo rarissimo, in qud tarrieri bonum 4 qUod illicreatura: rion communicat 4 compehfare debetper bonum aliquod triajuS ita 4 ut necestäriö ferh-per opetetür optirriurh, falcem in ördirie äd Uni-versum 4 supposita ejusdem existentiä hon in-;quam 4 hoc arridet; quaffivis eriirri, adharendohuic öpiniöni, facile quis dicere posset 4 suppo-sito 4 quod Detis decröVerit existeritiara Christi,determinando generationem ejus temporalemex Matre 4 non potuifle eum tunc noti decerne-re 4 ut nascetetur ex Matre Virgini, & plena gra-tia ; cum hiniiruim hoc suerit proportionatuin 4Sc quidem incompensabilitei 4 generationi ali.CiijusDei hominis ; nihilominus, cum hoc do-ctrina Cx congruentia faciat necessitatem,restrin-gere hoc ipso videtur libertatem voluntatis Di-vina : quod tameri contrarium est communiTheölögorum tatii modernorum , quam anti-quorum. Quemadmoduni facile probari posset,si tali hic negotio locus daretur : tametsi audiordicta opinionis demonstrare conetur hanc estecommunem non Patrum tantum, sed & schola-sticarum sententiam;

§. V.

i o; Tp filictis igitur omnibus hisce particulari-^ bus opinionibus quamvis fufficieritibusad conservandam notata Clausula inderianitaatem , haud tamen necestaiijs ad sensum ejus le-gitimum 4 quem solum hic loci declarare intea-diitius : supponenda est doctrina comunis Scho-lasticouim, Scholarumque omnium : qubd ni-(0 5 mirum