O

13S Jmtotattonet ad primam Partem

Circa casti deinde incompatibilitatem.*quam habec actus Fidei cum visione intuitiv! ,aut cognitione quidditativa abstractiv! , aequeleperitur opinionum diversitas ; siquidem com-munis Thomistarum & Scotistarum Sententiaait r esse repugnantiam Formalem, talem , ut nequidem de potentia absoluta dicti actus com-poni possint. Atque hanc lentendam sequituretiam P Ludo vicus de Torres de Fide dijp. B.dnb.jr< nccnon Cardinalis de Lugo de Fide dijp. 2,fe£i. 2. tf. S l. verum contraris lententia ; quodnimirum incompatibilitas illa non dicat forma-lem repugnantiam : & quod Deus /acere abso-lute possit , ut tales actus simul stent , paritercil lentenda communis ; quam desenditSuarezlec. cit.feä . h. 23. allegans pro illa ex anti-quis Alexandrum Alenlem,Durandum,Majorem,Basilium & Gregorium, cui etiam adstipulantur/EgydiusConinch de Fide difp. t t.dnb. i.n. 11.& 14. Jacobus Granadus de Fide Tract. 2. diß>.

7. fett. ult.K.23. Hurtadus de Mendozra'D/j^.jo.§. ^.Ripalda difp. i2.seß. 4. &ex ScotistisGui-lielmus Herinx lac. cit. a. n. 29.

7. CsEterum sicut Authores hujus secundaesententiae principaliter fundantur m co : quodrationes repugnanda: ab Authoribus prima: sen-tentiae in medium adducta: ipsis videantur om-nino inefficaces ; ita studiose inquirunt ratio-nem incompatibilitatis dictorum actuum, quamaliquo modo haberi , sine controversia omnesfatentur Theologi : circa dictam autem ratio-nem diversimode sentiunt. Aliqui eorum aperteallegant experientiam : quod nimirum, quandovidemus aliquid ; licet alius idem attestatur,nosqueassentiriob dicentis testimonium studea-mus omni modo ; non tamen postimus. Adcum modum , quo siquis nobis confpicientibiasolem , dicat; eile diem ; non possumus assen-ti ri ob hujusmodi testimonium rei proprijs ocu-lis conspecta:, ac idcirco dicunt: per experien-tiam istam probari quidem incompatibilitatemnaturalem ; nullatenus autem repugnantiam.Suarez pro ratione adducit superfluitatem,quamnatura abhorret ; hanc autem probat ex co :quod , cum assensus obscurus Fidei nec possitillustrare , nec magis securum reddere intelle-ctum , quam evidentia intuitiva aut quidditativa,utique assensus ille esset superfluus penes eum ,qui hanc haberet evidentiam. Coninch hancassignat rationem : qtibd nimirum visio intuiti-tiva contineat eminenter omnem perfectionemactus Fidei , & agens naturale in subjectum ali-quod inducere non possit formam,quam ibi jaminvenit aut formalster, aut eminenter inductam.Herinx rationem refundit in nostri conditionemintellectus, utpote qui totali evidenti! compre-hendens veritatem objecti, non solet attenderead motiva , qua:, id ipsum probant obscure ;cum omnimodam jam habeat satisfactionem expossesiione veritatis, quam acquisivit ex notitiaundequaque evidenti. Ripalda rationem desu-mit ex parte voluntatis, & intellectus. Ex partequidem voluntatis : eo quod ipla regulariter,dum intellectus videt aut cognoscit totali evi-dent» objectum quoddam, lese retrahat ab im-

perando assensum obscurum Fidei, minime ctt.*rans obscuritatem in praesentia lucis j cum inte-rim assensus Fidei non fiat sine imperio volunta-tis , eundem imperantis. Ex parte autem intel-lectus idem Author hanc desumit rationem *quod nimirum hic occupatus ab evidentia per-fecta objecti difficulter se applicet ad assensumobscurum.

8. Ex quibus apparet, quod, juxta ratio-nem Ripaldx , qua? fecundum ipsum est unica,dici oporteat: actum Fidei, & visionis intuitiya?,haud opponi ex natur4 rei : & licct ab experi-entia habeatur, eos simul non stare ; id tamennon provenire ex eo , quod sint forma: opposi-ta: ; led potius ex modo, quo voluntas regu-lariter imperat assensum obscurum : & ex diffi-cultate , quam sentit intellectus in fui applica-tione ad hujusmodi assensum , stante veritateCUM persecta evidentia a se cognita. Sic ipse*met affirmat, fuse probans : posito, quod vo-luntas imperaret assensum, prout reverti potest,ad superandam difficultatem in applicatione in-tellectus occurrentem , fore hunc assensum ob-scurum Fidei circa objectum jim clare visum.(Hmcludir ergo cum alijs Modernis : quod ex-perientia solum prober id , quod regulariter so-let contingere ; non autem naturalem forma-rum incompatibilitatem. Quod idem etiam di-cendum de ratione Patris Herinx , cum enimharc solum fundetur in eo, quod intellectus no-ster non soleat Scc. sequitur , cum posse * solum-que negari eventum hujusmodi regularem. Sic- *que idem Author satetur : sententiam moderne«rum circa compatibilitatem naturalem horumactuum haud parum esse verisimilem. Atque hxsunt principales opiniones , inter Theologoscirca hanc materiam reperibiles ; ex quibus vi-detur , quam spatiosus hic campus pateat proba-bilitati. Declarabo igitur modo,cum quibus stdictis opinionibus conformis inveniatur doctri-na nostra: Scriptricis ? ea , qux mihi videntutcerta, positurus ur certa , doctorum relinquensjudicio determinationem illorum ,qua: mihi vi-dentur dubia.

§. III.

9. T)Rimb igitur certum mihi videtur, quäntdmad binas combinationes, nempe habi-tuum Fidei & scientia: inter se : & habitus uniuscum actu alterius , & e converso , conformaridoctrinam Ven. Matris cum sententia commu-niffima , affirmante connaturalem eorundemcompatibilitatem. Constat hoc clare ex con-textu clausula: notatx ; ubi principaliter inten-dit dicere : quod , licet Maria habuerit simul abinstanti conceptionis sua? tam habitum Fidei,quam sc ientia: infusa? evidentis ; non tamen ex-ercuerit simul actus unius & alterius habitus:sed quod Deus suspenderit concursum, seu deti-nuerit usum specierum clararum, ut tanto faciliusexerceret actus Fidei. Sic nimirum expresse in-sinuatur n. 492. ubi videtur tum compatibilitaJhabituum, utpote quos ipsa simul habebat abs-que influxu Dei miraculo!» : tum etiam com-