Annotationes ad tertiam Partem

Christus corporaliter descenderit ad imprimen-da St Patri nostro Fraiicisco Serapbico Sacra Stig-irt&ta, testantur S. Bönaventura, S. BernardinusSenensis,Roberrus Licius, Pelxeardus, cum alijspluribus, quos citant Daza, & Salvator Vitalis*Denique Christum,dieaiTumptionis Sanctiffima:Matris fui , ad gloriosum ejusdem triümphurripropria filiali prxlentiä condecorandum, de Coe-lo in terram deseendiste, communissimi est opi-nio, relata ä S* Damasceno , Orat. t. & i. deDormit. Vtrg. aS. Anfelmo de excellent. Tirg. C.S.a S* Antonino i. p.Htfior. tii. 6. c. 3. §. 1. Vi-deatur Canisius 1 . s■ Deipara c. 3. Unus est (in-quit Arnobius l. 1. contra Gentes) qui p'oß mor-tem & Resurrectionem fi in prompta luce detexit iqui juftijfimis viris etiämhUm impollutis , ac dili-gentibus fise, non per varia insomnia, fid per pu-ra fimplicitatis speciem apparet. Qua; utiqueexempla hactenus allegata Conclusionem istamefficaciter confirmanti

Et sane non invenieturArgumetitum,quodobsistat, aut cui per responsionem Doctoris An-gelici D.Thoma; 3. p. q. sf.a. 6. ad 3. non fue-rit antecedenter adaequate satisfactum. Audian-tur ejus verba : H tertium, inquit, dicendum,qw d Cbrtfius fimtl ascendens in Ceelum, adeptusejlfibi& nobis in perpetuum jus & dignitatemmanfionis Caelestis ; cui tamen dignitati non dero-gat , fi ex aliqua dijpenstttione Chrijlus quandoquecorporaliter ad terram defiendat , vel ut ostendatfi omnibus, ficut in judicio : vel ut ofietidat fi ali-cui jpecialiter,ficui Paulo, ut habetur Adorum 9 .& nequis credat hoc factum fuijfi non Chrifto ibicorporaliter prafinte , fid aliqualiter apparente,contrarium Apparet per höc , quod ipse Apostolusdicit 1 . ad Cerinth. t s-ad confirmandam Refitrre-ilionis fidem >' Novifftme autem omnium , tan-quam abortivo visus est & mihi. Qua qu. dem vi-sio veritatem Rejurredionis non probaret, nifive-rum Christi corpus vifiim fuisset ab eo. Cum igi-tur privilegium istud, seu favor non adeo sir par-ticularis, ut charitas Christi Servatoris rtostrinortalijs quoque eundem exhibuerit} idcirco descen-sus ille, ad Mariam, sanctissimam ejus Matrem,tenerrime super omnes alios dilectam, personali-ter visitandam, nullatenus redditur suspectus*Cacterum argumenta quaedam levia, qux oppo-ni pollent, studiose prxtereo , tum, quöd exi-gua; sint difficultatis : tum etiam , qudd videri-eadem possint proposita ac reloiuraapud P. Sua-Kd Tom. 2. in $.p. dijp. st. fid. 4*

ANNOTATIO. II.

Textus i Sic enim intdlctlns iri Patre ge-nerat ; sed mn dp in Filia ; Ipse enimnon generat , sed generatus eß i ita (jp•voluntas in Patre , & Filio Jfiirat ; sednon item in Spiritu Sancio , quippe quijfiiratus eß. N. 60.

§. Unicus.

X. |P\Icere , quod intellectus Divinus in Patre^ generet, Propositio vastetur non minus

temeraria in Fide, quam illa .* quod estentia ge-nercti Hxc enim posterior propositio, licet aJoachimo Abbate defenla, ä Magistro tamen sen-tentiarum in 1 . dtst.4- acerrime fuit impugnata,a Theologis omnibus refutata, imö in ConcilioLateranensi lublnnocentioIII. c. Damnamus desumma Trinit. penitus condemnata. Sicut au-tem ratio condemnandi dictam propositionem;Ejfintia generat , alia non fuit, quam, quia unafiimmA res est ejfintia Divina , qua (ut loquiturConcilium) nec generat, nec generatur : & (utdixit Magister sententiarum praeit, loc.) qualibettrium Personarum est illa res , videlicet substan-tia, ejfintia, fiu natura Divina , quafila est uni-versorum principium , pratet quod aliud invenirihon potest: & illa res non tst generans, neque ge-nita, nec procedens ; fid est Pater , qui generat,& Filius, qui gignitur , & Spiritus S. qui proce-dit , Ut distindioneS fini in Verfihis , d unitas innaturi. Ita , cum intellectus tairt realiter sitidentificatus cum Personis , sicut idfehtifseata estcuin ijs ipsa estentiaj tam salsum, improprium,ac temerarium erst dicere : Intellectusginerat jsicut temeraria est hsc propositio; Ejfintia Di-vina generat. Ptxterea hociiomeh: Intelledusest nomen abstractum , sieüt nomen Ejfintia ;adeoque convenire ipsi nullatenus potest hocprxdicatum : generare , aut gener Ari j ut behehotavit joannes Theologus ih ConcilioFIorent-fest. tp. Coi. 3. § ut exemplum, ubi ha?c habet.'quoniam Divina substantia nomen abstraliumexistis ; idcirco generatio ei non potest attribui»Tetigit etiam rationem hujus veritatis prosint*dissimä disquisitione Scotus in i. dist.s. §. fidloquende Logici &e.

i* Vetuntametiek hac eidsm ranorie, quamtasigunt Paties, Theologi, & Concilia, eviden-ter constat, in quo sensu Propositiones iffirlEjfintia generat i IntelledUi stenefat j temeraria;censeantur, Ut salsa; nimirum rejiciuntur, si in-telligämur de principio geiierationis, noaautem loquendo de principio quo. Fundamen-tum siquidem, eX quo cbnita Abbatem Joachi«mum concluditur, hanc Propositionem: Essen-tia generat, este falsam , aliud no« est, quamjquod inter generantem, & generatum , interprincipiatum & principium, debeat este distinctiorealis 5 harneum Una, numera videlicet, ejfintia,(verba sunt Joannis Theologi in Cbncil. Florent.loC.cit.) stquidem generare pojfit, procul dubio inDivinis ejfit disjundio j quandoquidem no» fi-ipsam, verum quidqMm aliud generaret ; propterred ex comuni Doti of Uni fihtentid Divina substan-tia niqUaqukm gener at. Hoc aufceni fundamen-tum solum probat qüoäd principium qUod, no üvero quoad principium qud. Imo inter princi-pium quo, &s terminum quo, in generatione qua-dam perfectiffima, qualis haud dubse est Divina,debere estesut.nmam quandam idefttitatem, do-cent communiter Theologi, cum D. Thorna 1 ,p.q. $ t. a. s. & cum Scoto in 1. dist.7. § /s-quendo.

. 3, Loqueiido de principio ^«ogcneiatioriis;sicut est principium comunissimum: Ejfintia estprincipium quo generationis , sic tale similiter

est i