haud saßiwtur quoad summam excedentem, etc ; 6s r

quoniam tunc pater praesumitur, compensationis vice in alterum filium,squi donationem propter nuptias non accepit, donationem simplicemcontulisse; Berger ad Lauterb. L. 37. t 6. 7. qu. 2. & in Oec. Jur. L. 2»t. 4 §. 16. n. 5. & L 2. t. 4. §. Ai. n. Z. Wernher c. 1 . Voet. ad ss. L. 37.t 6. §. 13. Puffendors. T. 1. Obsi 171. Coccejanum Jus Controv L. 37. t. 6.7. qu. 4. Notandum adhuc, quod haec Simpliciter , dicto sensu, donata,disserant a donatione Simplici , omnino regulariter conserenda , quate-nus nimirum haec contradis!inguitur vel opponitur donationi remunera-toriae, non aeque conferendae, nec judiciali insinuatione indigenti. At-qui mater donans expresse rationem donationis moventem posuerat hiscein verbis: „Wegen der ihr von ihrem Sohn erwiesenen kindlichen Liebe„und Treue, auch in Betracht des schweren Anfangs seiner Haushal-tung,. und «a er bey dem Guthe viele vaeterliche Schulden .habe über-nehmen müssen“

III) Haec verba pro remissione collationis tacita a Summo Tribunali reputata.Tametsi enim Novella iZ. C. 6. ita loquatur, ,, Nisi pater NB. expreffim„designaverit, se velle, non fieri collationem“ & proinde nonnulli Do-ctores, v. g. Stryk: de Succ. ab int. non nisi exprejsam admlri«sit prohi-bitionem seu remissionem Collationis, quia, quoties Lex aliquid expreß?fieri debere disponit, tacitum cum expresso eandem non habeat vim; at-tamen non minus probati ac recentiores Jurium Doctores omnino ad-mittunt tacitam Collationis remissionem, veluti Berger. Oec. Jur. L. 2. t.4.Th. 51. n. 4. Leyßr V. 6. Sp. 413. Med. 6.

IV) Sententia I niae Instantiae quidem insinuationem judicialem Donationis hu-jus maternae nullatenus esse necessariam pronuntiaverat, Juris praesen-sae notorietati innitens, insinuationem istam in donationibus parentumhaud esse necessariam. Verum Leges (quibus non distinguentibus, necjudicis est distinguere) nullibi parentum donationes ab hac insinuationisjudicialis necessitate dispensaverunt, potius, si ultra quingentos se exten-dit solidos, eam requisivere, ut L. 25. C. de Donat, int. vir. & ux. Lau-terbach.CoW Theor. pract. L. 39. t.5. $. 26. Correximus tamen Sententiamappellatoriam ita, ut Actrix filia imputare omnino debeat in legitimam, resacceptas geradicas , Gerada enim cemputatur in legitimam, si filia ejus pe-tit supplementum. Carpz P. 3. C. XI. D. 6. n. 7.8. & Des. 9. n. r. uti &in eo correctae fuerant Sententiae anteriores, quae cum Sande Decis.Fris, L. 5. t. 1. H. 3. Voet. L. 39. t. 5. §. iF. Solidum aequiparaverant Hun-garico , seu Ducato, in specie, quod (cfr. Obs. VII. supra) ad 2 thaleros

1 i i i 2 iz