Observatio cxxxiK

Tn reluitione retroemtione , pristinus pojsestbr neutiquam tenetur, remretr»-

ttendendam & retrudendam in eodem praecise reexhibere flatu , quo ipsam ac-cepit olim , adeoque sumtus potefl reposcere refcSionis fundi , caju e. g.incendio , invasione hostili cSc. devastati. Cum Imitationetribus praejudiciis,

l-'omerania praesertim scatet vexaturque litibus super relui tiotie, non solumsuper retractu ex Jure Agnationis, (nondum quidem devoluta successio-ne, quo casu revocatio gratuita audit.) Verum etiam, quia, praesertim olim,mos invaluerat, praedia non in perpetuum, sed adjecto reirovenditianis velreluitionis pacto, distrahere. Atqui nunc temporis pretia, fundorum maxi-me', incredibiliter aucta , & igitur non est mirandus reluendi appetitus provili pretio praedium, cujus valor in triplum, quadruplum &c. modo excre-vit. Neque porro mirandum est, possessorem tunc undiquaque torquere <Scconquirere satisfactiones , a reluente ultra pretium antiquum ipsi praestan-das, quas vocant meliorationes , quibus reluens opponere solet deterioratio -nes deducendas. Ultimo bello sopito, nullus erat Reluitionis processus, inquo non de invasione hostili, de incendio, similibusque damnis ( fatalibus,movebatur quaestio resarcitionis, eo refectionis nomine petitae. Et vide-tur quidem primo intuitu fieri hoc renuente jure, siquidem hactenus pos-sessor verus fuit dominus, ad hunc autem spectant casus qualescunque, so-liti, insoliti, insolitissimi. Verum ex altera parte maxima in oculos incur-rit iniquitas, cui ego semper opposui hancce juris analogiam, desumtam exnatura & argumento cujuslibet cmtionis venditionis, in qua regulariter pe-riculum rei venditae spectat ad emtorem, traditione licet non sequuta. At-aui in Casu retroemtionis , vel reluitionis retrovenditor ad instar cujuslibetalius venditoris considerandus & dijudicandus merito venit, qui de Jure estimmunis a sustinendo periculo & casu rei venditae, quod potius ad emtorempertinet. Neque obmoveas: non spectasse ad ipsiun simul commoda anterio-ra! Nam respondetur: habuit intus pretium loco rei hactenus, adeoque duaecausae lucrativae ex una eademque re non potuerunt cadere in unam eandem-

Mmmra 2 que