Observatio CXLIX.

Distinctio bonorum avitorum , seu baereditariorum , Erbgut , £ 5 * novi ter acqui-fitorum , wohlgewonnenes, errungenes Gut, Errungenschaft, in quaestioneCommunionis bonorum inter Conjuges, post alterutrius obitum maximi est mo-menti ; praecipue circa quaestionem : an uxoris bona, quae tener ex successionebaereditate praedes unä i Mariti , pertineant ad communionembonorum cum jecundo Marito ? Cum praejudicio,

(conseratur jupra Obst nSs

Jn Jure Civili Romano omnino nihil reperies de distinctione bonorum inavita & noviter acquisita. Quippe hoc Jure, bona semel quaesita , unde-cunque venerint, sive ex haereditate, sive proprio labore sudoreque quaesita,cum reliquis ita consolidantur bonis, ut unum possidentis fiant patrimonium,& simulae haereditas est adita, desinit esse talis. L. 23. ff. de acquir. posseff.Ast supra, (inObserv.L.) jam monuimus, Germanos jam pridem fuisse solli-citos circa conservationem patrimonii aviti in familia ad servandum ejussplendorem, cujus rei tot remanent vestigia, a Doctoribus Juris Germaniciexplicata; praecipue coacervavit Celeberr. de SELCHO, in Elementis fur.Germ . utilissimis, Edit. 2. Hannov. 1762. $.556 in nota 2. tot Jura slatutaria& provincialia, quae bonorum baereditariorum, etiam inter cives, & paroe-miae: „ Was einmahl in den Erbganggekommen , muss in dem Erbgang bleiben "mentionem injiciunt, quorum est praecipuum, agmenque merito ducit, susLubecenfe, in cujus Lib. 1. T. 10. art.6 supra Memorata bonorum distinctioita expresse definitur, quod Erbgut, i. a bonum haereditarium, seu avitum,sit „allerhand Guth, welches einem Menschen anfallen mag von seinen Eltern,„oder Blutsfreunden , in aufsteigender, niedersteigender und Seitenlinie; und„also sey nach silbischem Recht, wohl gewonnenes Guth , i. e. noviter acquisi-„tum, pro lubitu alienabile, praeter Consensum liberorum, vel haeredum;„was kein Erbgut isti & Mevius ibid. n.2. 3. ita hoc ulterius explicat, quodJure Lubecenu pro acquisitis habeantur bona omnia ea , quae baereditaria

non