LE T À S S E. 379
Si qua fidem meru.it superas mirata vetustas , -
Jllis et volucrts metuunt ivstjhre ramis,
Et lujlris rccubare f cris: nec ventus in illctsJncuhuìt fylvas , excujfaque nubibus atrisEulgurav non uliis frondent frashentìbus auris ,Arboribus fuushorror ìnesti Tum plurima nigrisBcmtibui umla cadit-, stmulacraque tnteftci DeorumArts curent-, cœstsque extant infbrmia truncìs j.
J f se sttus , puirique facìt jam robore pallorAttonitos : non vulgatis facrata figurés,
Numina fie metuunt : tantum terrer ìèusadditjQuos timeant, non nefe Deos. Juiu fania ferebatSape cuvas motu terne mugir e cavernas ,
Et procuìiibentes ìtsrum consurgere taxes ,,
Et non ardentis fulgere incendia Sylva:,
Roboraque amplexos circumfuljìjfe dracones : :
Non ìUv.m cultu populi propìore fréquentant,
Sed cejsere Deis. Media cum Phtebus in axe est,A'ut césium nox titra tenet , pavet ipfe fiácerdosAccejsus , dommumque timet degrendere luci.
Hune jubet iimnjjfo sylvam procutnbere ferra :■Nain vicina operî, belloque intacte prioriJnter nudatos fiabat denjijjtmà montes.
Sed fortes-tremnere manus , modique verendfcJilaj estât e loci, st robora sacra ferirent ,
In sua credebant redituras membra fecuresi-Implicitas magne Casar terrore cohortesUt vidit, primas raptem vibrâre bipenne»* ‘
Ausus , et uerìam ferro profeindere quercum ,,Bjsatur merso violas a ìn robora ferro •.
Jam ne quis vestránt dubitet fubvertere Jyhaift^iCrédité me fecijfe nef as. Tune paruit omnif sI i 2 r -