DECIMA'TERTI.4. 77

tia - ut Varro docuit (a). Ad Sermocinationemvero nihil aliud requiritur , nili hominum dequacumque re agentium adumbrare allocutiones.Unde Quintilianus (h) de iis diiferens ait. Sermo-nes hominum ajfimulatas dicere Afct^dym; malunt ,quam quod Latinorum quidam dixerunt->ferinoci~nationem . Ego jam recepto more utrunque eodemmodo appellam . Quemadmodum ante ipfum fe-cerat Cicero , qui , etfi res philofophicas in dialogis fuis elegantissime de more pertra&avit 3fermocinationem tamen 3 cum quodam habitamad bellum proficifeenti , exponens Attico 5 dia-logum appellat, inquien: (e) Hic Dialogus Jiclonclufus efi : quem fi percurrere non te pigeat >aut nihil, aut certe parum a Ceciliana locutio-ne diflare - deprehendes. Similia quoque exem-pla reperies in Orationibus Pro Quintio : ProPlantio : ac Pro Cecina , quas fi legas 5 facilecognofces , quomodo interrupto etiam interdumcolloquio , nullaque fafla colloquentis mentio-ne 3 orator ipfe profequatur . Quid plura ? Con-fer hujufce dialogifmi formam cum ea> qua ufuselt La&antius L» III. cap. xvii. a feg. iz. ,/fatim eundem efie authorem videbis. Non au-tem vitiofx obfcuritatis argumentum eH: 5 quodin quibufdam hujufce generis orationibus qui-dam editores cclloquentium nomina per chara-iteres initiales , aut per numeros diftin< 5 tis ver-ficulis appofitos 3 indicare cenfqerint; nam , ut

fci -

(*) Vatro de L. L- f. y.

(£) Quini. L. ix. c. II.

(c) Cic, ad Atticu©L, xixitEpift. xlij.