Buch 
Disputatio philosophica de existentia Dei, quatenus naturali lumine est demonstrabilis / quam ... praeside ... I. Henr. Svicero ... publicae subiectam disquisitioni pro virili tueri conabitur Albertus Morlot, Helv. Bernas, autor & respondens ...
Entstehung
Seite
23
JPEG-Download
 

Hoc ita extra omnem dubitationis aleam est positum , ut ma-luerint gentes coram serpentibus, muribus, crocodilis^ vitulis,ligno & lapide procumbere , quam videri velle esse.absqueDeo: Ade6 vehemens fuit ista impressio, ut facilius fuerit na-turas affectum frangi, quemadmodum certe frangitur,dum ho-mo ex illa naturali superbia ad infima quaque se demittit spon-te, quo Deum aliquem profiteatur.

XXIV,

Unicum addo, quod mirificb placetargumentum quq-rundam Doctissimorum Virorum, Quod , fi non sit ens ali-quod asternum, quo nullum potuit este anterius, tunc nihil fue-rit pollibile: Non sternum ex hypoth. Nam si non fuit esse nonpotuit. Non temporale , quia, cum hoc aliquando fuerit non ens,ut sit. debuerit transire a non esse ad este. Quod fieri nequit,omni^Ente jeterno sublato, ptenim quod non est, non potestse ipsum producere : a nihilo enim nihil fit * Quod si non ens a -liquod asternum sit, necessario sub non este omnia manere ne-ce sse est. Ergo si Deus non est,nihil esse potest unquam, adeo-que nihil est possibile. Omnis enim perfectio possibilis debetin aliquo habere necessitatem estendi;nam si hanc non haberetvel in se . vel in alio, hoc ipso esset impossibilis, non enim si-bimet existentiam dare posset, nec ab alio quoquam accipere»Quid, quod si non fuit ens aliquod ab asterno, necessario sequa-tur,aut nihil esse , ( quod nemo sobrius dicat :) aut fuisse infi-nita asterna. Si enim nullum asternum fuit a se, ergo quodli-bet est ab alio ; ergo nullum primum .* Ergo sine nne asternacausanda & causata; ergo multitudine infinita entia sterna &necessaria ergo & de facto & jam.NMC existentia & in asternumduratura.

XXV.

Hasc si te non moveant ad credendum Deum existere,'monstrorum catalogo intexi mereris, nec dignus quem humusportet utpote inutile terra pondus,ab omni immanitate usqueadeo desciscens ut omnis in te natura obbrutuerit. O nunquam

fatis