, ApplicaturEcclefia* ~

Defidetiumcoeleftis pa-tiix,

i

Mons ChrPftus,

P S A L M

infigne quid, & meditatione dignum, Ita do-cui ad Pfalmum tertium AnnotationeIV. Le-ge, fi placet noftrum Riberam ad caput ter-tium Habacuc , nttm. ig. & leqq.

SYMBOLAE SS. PATRVM.

I. Ca s s i o d o R i, in Expofitione Pfalmi.Domini eft terra. Quamvis terram & in bono,& in malo pomfape, noverimus, tamen hicEcclefiam debemus advenere, qua DominoJfpecialiter pura mente famulatur : nam licetomnia ab ipfo fint cognita, tamen illud ipfiusefie proprie dicimus, quod eum veneratur au-ctorem. Et ideo Ecclefia non immerito frufti*fera bonorum terra fufcipitur, quia nutrit &continet populum Chrifti, Et plenitudo ejus , ideft, multitudo fanfta, qua repletur Ecclefia,Sed ne terram putares aliquam fortafle regio-nem, dicit 5 Orbis terrarum, hoc efi:, univerfa-lis Ecclefia, quatotius mundi ambitu conti-netur. Intende vero, quod dicit; qui habitantin ea: non qui conveniunt, & recedunt, fed quifixa mentis Habilitate perdurant. Habitareenim, manere dicimus, quod errantium noneft, qtiod mutabilitati non convenit: fed illejfolus Ecclefiam habitat, qui ufque ad obitumfuum in fide re&ilfima perfeverat. Ipfe fupermaria fundavit eam. Quid eft fuper maria fun-dare, nififupra vitiorum hujus facnli tremu-los flu&us Ecclefiam firmiflima credulitate fo-lidare, utanchora fidei fundata procellas cu-jusiibet periculi non pavefcat. Simili modo& fuper flumina dicit efie prxparatam, quo-niam ad voluntates turbulentas perfecntorum.aptatam confiat Ecclefiam, ut ei prava volun-tates nocere non valeant, quamvis contra eaminfana mentium praecipitatione confurgant.

II. S.Bernardi Abbatis, Sermone pe-culiari fuper haec verba Pfalmi; Qfjis afcendetlQuandoquidem omnes afcendere nitimur,omnes tendimus in fublime, furfum afpira-mus omnes, omnes conamur in altum $ illucftudeamus afcendere, ubi bonum fit nos efie,ubi fecurum fit nos efie, unde cadere nonoporteat, ubi ftare poflimus. Nec modo utdefiderium provocet , afcenforem montishujus Propheta requirit, fed etiam afcenderecupientem, modum docetafcendendi. Felix,qui hujus montis afcenfiones in corde fuo difi.pofuit , concupifcens & deficiens in atriaDomini,

III. Eivsdem, in eodem Sermone poftmedium. Quis afcendet in montem Dominii Chri-ftus Dominus mons Domini eft: nimirum ipfeeft abfciftus fine manibus lapis, qui in mon-tem crevit immenfum: ipfe, qui exaltatus aterra omnia trahit ad fe. Et paulo poft ♦ Chri-ftus Dominus mons eft, mons coagulatus, &mons pinguis. Mons eft fublimitate,coagula-tus multorum congerie, pinguis charitate.Et nunc vide , quomodo trahat ad fe omnia*quomodo ei omnia uniantur unitate? fubftan-tiali, perfonali, fpirituali, facramentali. Ha-bet in fe Patrem, cum quo eft una fubftantia:habet afliunptum hominem, cum quo eft una

v s xxra; 215

i . 1 •

perfona: habet adhaerentem fibi fidelem ani-mam, cum qua eft fpiritus unus: habet fpon-fam Ecclefiam unam omnium electorum,cum qua eft caro una. Et forte carnalis hacUnio dicenda fuifle videbitur, fedfacramenta-lem dicere malui, digniushoc vocabulum ar-bitratus, prafertim occafionem dante Apo-ftolo, ubi ait ♦ Sacramentum hoc magnum eft, egoautem dico in Chrifto, & in Ecclefia * Pinguiffi-*mus plane & uberrimus mons, in quo bene-placitum eft Deo habitare in eo: fiquidempropterea unxit eum oleo laetitiae prae partici-pibus fuis. Monscoeleftium aromatuirnmonscharifmatumfpiritualium, noriad menfnramaccipiens fpirittim, fed omnimodam obtinensplenitudinem gratiarum. Magnus mons, inquo omnes thefauri fapientiae & fcientia ab-fconditi funt, in quo tota humanitatis veritas,tota divinitatis inhabitat plenitudo, excelfus& immenfus: in quo omnia inftauraiitur, quain coelis, & quae fuper terram, m fit Deus om»nia in omnibus. Venite, afcendamusin huncmontem,fratrest & fi via nobis videtur ardua,exoneremus nos: fi arita, etiam exinanire nosnon parcamus: fi longa, tanto magis feftine-mus: fi laboriofa, clamemus ei^ Trahenospoft te, in odore unguentorum tuorum curre-mus. Felix, qui fic cucumnt, ut comprehen*dat; immo ut ipfe comprehendarur, & in il-lam amplitudinem montis, & plenitudinemcorporis Chrifti mereatur admitti,

IV. Eivsdem, Sermone XIX, inter par-vos & varios. Quis afcendet ih montem DominiiAfcendit quidem femel Chriftus corporaliterfuper altitudinem coelorum, fed & nunc alcen*dit quotidie fpiritualiter in cordibus electo-rum. Si ergo volumus & nos cum eo afcende-re, afcendenduin nobis eft in montes virtu-tum de vallibus vitiorum. Eft autem geminalpecies lpiorum vitiorum. Alia enim lunt,quae nocent nobis ; alia, qua; proximis. Illaflagitia, ifta vocantur facinora: & haec omniadicuntur Vallis lacrimarum , quia omni fletus flu#vio plangenda eft vita peccatorum.

De valle flagitiorum afcendirur in montemCaftitatis, triplici continentia; membrorum,fenfuum, cogitationum. In prima continen-tia cohibetur aftns, in fecunda vitatur afpe-£tus, in tertia refecaturafte&us. Item de val-le facinorum afeenditur in montem innocen-tiae Hic erigitur fcala: Quod tibi non vis fieri,,alijne facias : & ponitur in ea triplex gradus timo*iris; vel ejus fcilicet, qui patitur, ne reddatta#lionem; vel fuperioris poteftatis, ne inferatiiltionem; vel interni judicis, qui reddit uni-cuique fecundum opera fua. Cum autem adhunc montem afeenderint, jam jufti funt, &ex fide vivunt; fed necefle eft eos fecundumApoftolum perfecutionem pati* Itaque con-fugiendum eft de monte innocentia ad mon-tem patientia: & hic quoque eruitur fcalatriplicis gradus. Primus eft Domini paflio,fecundus Martyrum fortitudo, tertius pra-mij magnitudo. Poflunt fane gradus ifti dicigradus pudoris ficutin innocentia fuerunt gra*

dus ti-

EpheC S'

v-32.

Afccfus no-fter de

val!c fligi-tiorum tnmontemCa-ftitatis:

de valle Faci,norum inmontem- tn*nocentia:

ad montemPatientia: