V
P S A L M V S XXIX.
en-
fofo!
eptllS
ipi.
ide»d
illido»
gninas
illusi
Senior-
Con. Cos&quam/erem ^isap-s pertergo
apoL.
itum
quod
jfian-
mpio
non
non
i &
i, k*i[e«-
mi- iisfa-
«P hr
ivinum pol::m cer- piop
titsiiS
Saccas, vojs
Amnium pe-ne linguarii,
HatM
nwjnti
prophei
Jdem verbum fignificat Flor are, Deflere ■ &c.propterea quod in lu&u pe&us, genas, capnrplangere, hoc eft, ferire foleamus. Conver -tiffi planctum meum in gaudium mihi: commu-t$ftilu&um ac moerorem meum in laetitiam,Hebraice, Lemachol, quam vocem paraphra-fiesChaldams, S,Hieronymus,Felix, Jufti-nianus , Pagninus tranftulerunt, in chorum ,id eft, ut interpretatur Montanus, in eju/ce-fliodi cantum, quo lata gratulatio, five lau-datio peragitur: quaies in nuptijs, in vi&o-rijs, in triumphis, in publica commiiniquelaetitia folent audiri*
17 De flacco , quia nomen iftud non nififemel in P/almis reperitur, rem altius repe-tamus. Saccus & Cilicium in lacris paginis proeodem accipiuntur * quoniam eadem voceHebraici Sac ambo fignificantur. Hebraamvocem, quodfane mirandum eft, quamplu#rimae nationum linguae ulurpant: Gr$ca enim,Germanica, Belgica, Gallica, Italica, Hi-lpanica , & , ut ferunt, pleraque omnes*confimili voce flaccum appellitant* Eft au-tem flaccus fqualida veftis ac fordida, qualisdecet moeftos. Romanis dicebatur pulla, pro-pter colorem terreum: n&m Columella inprafatione ad librum primum; In alijs , in-quit , regionibus nigra terra , quam terram pul-&criufus,5c Jam vocant. Nunc uium faeci, & ritum He-braeorum ex Euthymio dilcamus: Sacco , in-quit, indui flolebant , & cinere caput ajpergi, Jiquando in maximam , atque inconflolabilem cala-mitatem maderent: cejjante demum calamitate,conflolati flaccum fleindebant , & laetitiae vestibus in-duebantur. Con/cidifti itaque laccmn meum*dilTecuifti veftem meam lugubrem, id eft,lu&u me exuifti, & circiimdediiii me,qugfxi, pnecinxifti me, Hieronymus quoquecx Hebr. & Pagninus, & Felix, & Cajetanus,&Nebienfis, fitChaldaiis* accinxi fti me Uti*tid. Ver^o, deflatu affliCto, lamentabiliaque tranftnlifti me ad ftatum felicem atquefortunatum. Qui de Chrifto verlum expo-nunt 3 per flaccum inielligunt corpus ipfiusfacratiflinnsini , in Paflione modis miferisiimciiiim: at in Refurre&ione dotibus glo;.riofis ornatum * perpetua comitante laetitia*Defun&usenim tam atroci cruciatu redem-ptor nofter; in RefurreClione paludamen-tum gloriae beatis oculis oftentavit. LegaturAngelici Do&oris ad huric locum commen,tarius, nec non & CalTiodori * pracipue S.Auguftini in altera expolitione, vel enarra*tipne Pfalmi*
ex eo natumadagium,
• t 0 0
oratl °- Vaticinium
lamore chrifto.if mi 1ito tf
lferens, ■m po'lalilius)
mS'
coft
,}7
siitii
. £ xm. Vt cantet tibi gloria mea, 18,& non compungar: Domi-ne Deus meus in .sternumconfitebor tibi.
donedi* Ijf De qua *\6-** a Ut hic fer#
m «io*
, j Vt cantet tibi 'gloria mea , ut laudemferat, & gratias agat tibi vita mea gloriamaflecuta; aiTecuta, inquam, gloriam propterauxilium are mihi proflitum.Vel,ut laudet te
Ide®
anima inea, quae eft nobilior corpore, adeoqiieipfius gloria:propter animam fcil.intelligendapradiram dicimur conditi ad imaginem 6 c fi-inilitudine Dei.Ef non compungar ,non poenireatme,ciim propter animam^ineam,tum proptergloriam meam*quam tu auxiliator meus mihi r
dedifti * cantAffe laudes tuas, S. Hieronymusvertit Vt laudet te gloria , & non taceat: Fla-minius ; Propterea cantabit tibi 'gloria mea , &non filebit. Nonfilebit autem ideo, quia nonpcenitebit cantare laudes Deo: ubi ex eo,quod pratedit* intelligimus id, quod con-fequitur; nempe compundfionem excipit ta#titurnitas * uti videmus eum, quem poeni-tet alicujus rei * de ea pertinaciter & alcumfi Iere. Domine Dem 'meus in sternum confitebortibi , perpetuo per hoc prafens fieclilum &ego* quaitidiu vixero, &: deiri per cos, quipfalmos meos decantaturi fune, ufque & uiq;laudabo te: Confeflsio gemina eft, inquit Augu- CSfcifiodu*ftinus Enarrat.II. in huncPIalmtim, aut pec - pl ex * laudiscati, aut laudis * Vnde non longe poft excla- & P eccau *mat; Ouid efll, in ceternum confitebor tibi?in aeternum laudabo te : quia diximus effle conflefiio-nem & in laudibus, non tantum in peccatis.
SYMBOL JE SS. PATRVM.
I» S* Basilh, Homilia in hunc pjfalmum.
TLxaltabo te Domine. Quomodo is, qui in altiflbruis habitat, exaltatur ab i;s, qui humilemfortiti funt locum ? Si enim Dans in Coelb lur-iam, & tu in terra deorlum , quonam pa£toDeuni queas exaltare? Quid igitur hiice ver-bis pollicetur Propheta ? An quod forte abhis dicitur exaltari, qui magna* & quasDeum nihil dedeceant, intellectu & cogita-tione apprehendunt? & vitam omnem adunius Dei gloriam componunt ? Qui igituradbeatitudinein cum /cientia properat,Deumexaltat: qui viam irigreditur huic oppofitam*quod nefas quidem fit dicere, quantum in ieeft, Deum is humiliat.
H. Eivsdem, Homili 4 eidem. Non de -leftdtti inimicos meos fluper me. Qnse lan&is in-fliguntur tribulationes probationis gratia, no#ftris invifibilibus inimicis laetitiam non pa-iriunt; fedquandofeflide/peramiis* &noftraicogitationes in anguftiam rediguntur, delaf-fatis nobis propter affli&ionum dfliduitatem,tunc demum exhilarelcunt, l$tanturque,plamdunt, & inlultant miferis, Velut cum Joba£tum eft: amifiepofleffiohes* filijs eft orba-tus, tabo & vermibus fcatebat ejus caro.
Nondum hac adver/ario latitkm generabant.
Si vero per animi mollitiem ad hac tot labo-riola exeerabile aliquod verbum * ut uxor in-citaverat * dixiflet, tunc luper eum inimicigavifi fuiflent. Idcirco nec in Paulo elurien-te, fitiente, niido, colaphizato, laborante*quoquover/us peregrinante, adver/arius eft1-aetatus, Res potius in diverfum abibat: nariiconterebatur, cum enm videret tam HiUri-ter atque conftanter hgee perpeti ceriarhina*ut idem quoque contemptim dicerai; Quis nosfleparabit a charitate ebriffi} .
XI * Iu* Eivs-
Quis, & quomodoDeumexaltat?
Videcomiu*
num, 2 .
Quanddexultent ini-mici noftrifu^etnos.