J<53
S A L M V S XXIX.
III. Eivsbem, pr*< 3 ifti Horaiiii-OuinJ Deo te Domino fanSiejui. Nori, fi quispialmi verjpfallum? ba proferat ore, hic mox Domind plailit i leaquicunque corde puro enunciat pfalniddiam>& quicunque funt fan&i erga Deum, jufti-tiam fer vantes; hi demum Domino pfallere
Imitatio di»
Tob ait: Vifitas eurH diluculo 9 & fubitbptobds tob,7iir.ig,silum* .
VH. S.Gavdintii, Tra£atuXII. Quitutilitas in [anguine meo? In perfona Chrifti fic chrifti Re!nos alloquitur. Confervemini, ne aiiftor rria- 'demptbiisilarum cupiditatum diabolus iterum priiifci-rhychniisfbiritalibn s, concinno & confenta- petur in Vobis i ejus crudeli regno iterttm vosneo ordine poterunt. Quotquot vero in tor- ftibijcientes in contumeliam Redemptoris;nicationis cogitatioiie perflant, qui furtum, unde meritd conquerahtt; exprobrans: Quaqui dolum, & mendacium in corde occulunt; utilitas in fdnguirie meo ? Sine caufla ineus propfallere quidem putantut, re autem veri non vobis fanguis eff ufus efl; fi ita Vos geritis;pfallunr. San&iirrt enim ad pfalmos decan- VIII. S. BasiliI, Homilia inhiincPfal- Memotiatandos fermo hic invitat. Non poteft arbor mutti. Qud utilitas m [anguine meo , dtitit defcen- mortis affi.mala bonos edere fru&iis, neque item cor do in corruptionem? Quid mihi opus catnis dblei dua *malum vitaverbarefte proferre. Faciteita- ftatione, autfanguinisabundanti^,cumfirii<Jue arborem bonam, & frufilus ex ea bonos; eas artiiflurus in communi corporis tefoludo-Repurgate corda, ut in fpiritu fru&ificetis, ne? fed potius meum corpus caftigo; &irt& poflitis fan&ificati prudenter pfallere Do- fervitutem redigo: ne forte ex valetudine hi-mino; itxiis proipera, & fanguinis copiofi fervofd,
IV* S. Leonis PapjE, SermoneI.de Jd- occafio peccati mihi corpulentia exiftat. Ne
vinx volun* junid decimi menfis. Vita in voluntate ejus, igitur tua carni obfequare indulgentius, aut
tatis, «• • • 1 i_ r.__. :_:_1: _: , - „a»
, Cdnfefllbduo fignifu
Si inter homineS ea demum firma amicitia calas eam geniali balneo, foirinb, plumis; aCefl, quam morum fimilitudo foci&rit, cum mollibus cubilibus, femper hoc verbum qna-tamen parilitas voliintaturii fape in reprobos fi elogium quoddam repetens: Qua utilitas intendat afFe&us; quantum nobis optanduiri fangutne meo , dum defcendo in corruptionem ?atque nitendum efl, ut in nullo ab ijs, quas Quid; quacfo ; tantopere adornas, fovefque,
Deo funt placita, dilcrepemus? De quo di- quddpauld poft efl interiturum? Quid te-cit Propheta; Quoniam ira in indignatione ejus , ipium faginas; & carnibus gravas ? Ah igno-dr vita in voluntate ejus ; quia non aliter in no- ras; quantd pinguius tuum tibi Corpus,tant6bis erit dignitas divina: majeflatis * nifi imita; graviorem dnimse tuae carcerem conftituis?tiofuerit voluntatis. r „, r IX. S. A vgvst i NI, Enarratione iLiii
V. S. BAsiLii, Homilia in Pfalmum PfalmumXXIX, Domine Deus meus inaternumw y XXIX. Ad Ve(perum demorabitur fletus , & ad ma- confitebor tibi, Confeflio gemiria efl; aut pec-jus ae ,| i Ht i num i x Vefperafieculum hoc dicitur, cati, aut laudis. Quando nobis male efl, inin quo, qui ad fuam beatitudinem plorave- tribulationibus comiteaitiur ptccata noftra;rint; adveniente pofted matutino confola- qiiando nobis bene efl; in exuit at io ne juftitiabuntttr, Beati, inquit, qui lugent, quoniam Confiteamur laudem Deo, fine confeffioneconfblationem accipient: beati; qui flent, tamen non fimus. Et in fine • Confitere ergoquoniam ipfi ridebunt. Quicunque igitur modd * qiiodtu fecifti irtDeum; & cOnfite-diesfaculi hujiis iri corifumnlatione jaiiiexi- beris; quid tibi fecerit Detis. Quid fecifli ?flentis, &ad occafiim tehdentiS, in ploran- Peccata. Quid Deus tibi Confitenti iniquita-Matutinueft peccatis exegerint, hi demum vere illo temtuam? Dimittit tibi peccata tua, ut eifututi matutino adveniente gaudebunt. Qui enim j)o Aea laudes ipfins Cdnfitens, in sternum noii
* feminant in lacrymis, in exultatiorie metent, compungaris peccatd;
nimirum in fadilo illo futuro; , i \H? A ^ A ^ f A ir r n
VI. Thom^ a KempIs, Lib.tl. De imi- ANNOTATIONES
Quii,p** s c # tatidne Chrifli; cap.p* §. f. Quidam pr^fen-tcgtaua. te jam gratia; dicebat: Ego dixi in abundantiaquid, abfen- mta> \ -Mw* movebor in aternum* Abfente verote,nobis fiat, gratia, quid in fe fuerit expertus, adjungit
dicens i Avertifti faciem tuam d me, & faftuS in magnis Calamitatibus lugentium Veftitus. w wfum conturbatus , Inter haec tamen nequaquam fuit faccus Vel cilicium, Qtiae quidem dtto no-defperat, fed inftantiusDomihum rogat, & minarem eandemfignificant, quia facci ilii Jdicit: Ad te Domine clamabo , & ad Deum meuni fiebartt e cilicio , ut doCec Apocalypfis, cap,6,deprecabon Denique orationis fuae fruftum re* verfu. Et folfattuseft niger tanquam facem ci-portat, &fe exauditum reflatur dicens : Au- licinus . Ad haec in Scripturis, idioma Hebrai-divit Dominus $ &mifertm efl mei : Dominmfa- cum pro ntroqtie ufurpat femper hocnomeii*»'fi adjutor meus. Sed in ejuo ? Cdnvertitth Sae ♦ Argumento fint ifta: Joeiisi. verf g.inquit, piantium meum in gaudium mihi , & Tlange quafi virgo accintia facco. Machabaeo-Mtcumdedisli me Utitid. Si fic a£tum efl cum rum a. cap.verf. 19* Accintia mulieres citi-inagnis Sancis > non efl defperandum nobis Cio. Jeremiae S. verf zk. Titia populi mei ac-in r ? ls ^ P au P ef ibus; fi interdum in fervo* cingere cilicio , & conjpergere Cinere * lutiumuni-re ' interdum m frigiditate fumus: quo*- geniti fac tibi piantium amarum. Lib^.Reguifl,ruam piritus venit; & r recedit, fecunduni cap.^. verf. 30. Vidit que omnis populus cilicium yluas enepueitum voluntatis i Vnde beatus qtto vestitm erat ad carnem intrinfecwi Viciflim
fuper*
AD PSALMVM XXIX*
I. Ad Verfum Xll; ConfcidtfH faecummeum , & cifcumdediHi me Utitid. Jiidaeohim
$at>
0
V;
i
M
lifi
't
IMS
I
»re
Mfi
m
aoiis
puri
Ii
Cilicium & %
i Tu
i
«i,i
V
ftiif
it